ਸੰ. ਵਿ- ਵਿਮੁਖ. ਜਿਸ ਨੇ ਮੂੰਹ ਫੇਰਲਿਆ ਹੈ। ੨. ਭਗੌੜਾ। ੩. ਵਿਰੁੱਧ ਖ਼ਿਲਾਫ਼। ੪. ਪਿੱਠ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ.