ਬਿਚੇਤ
bichayta/bichēta

Definition

ਸੰ. ਵਿਚੇਤਨ. ਵਿ- ਜੜ੍ਹ। ੨. ਮੂਰਛਿਤ. ਬੇਹੋਸ਼. "ਪਰੇ ਬੀਰ ਬ੍ਰਿੰਦੰ ਬਿਚੇਤੰ." (ਚੰਡੀ ੨)
Source: Mahankosh