ਬਿਜੋਗੀ
bijogee/bijogī

Definition

ਸੰ. वियोगिन- ਵਿਯੋਗੀ. ਵਿ- ਵਿਯੋਗ (ਵਿਛੋੜੇ) ਵਾਲਾ. ਜੁਦਾ ਹੋਇਆ.
Source: Mahankosh

BIJOGÍ

Meaning in English2

s. m., f, ne separated from his or her beloved; c. w. hoṉá.
Source:THE PANJABI DICTIONARY-Bhai Maya Singh