ਬਿਨਠ
binattha/binatdha

Definition

ਸੰ. ਵਿਨਸ੍ਟ. ਵਿ- ਨਾਸ਼ ਹੋਇਆ. ਤਬਾਹ ਹੋਇਆ.
Source: Mahankosh