samajh ki us noo kitaab de ke toon kitaab khooh khaate paa ditee hai| uthon aj teek te murr ke koee cheej aaee naheen, agon daa pataa naheen|
mainoo aapanaa pain kite naheen labhadaa, pataa naheen bachiaan ne kiharre khooh khaate paa ditaa hai |
hun teek te kujh pataa naheen lag sakiaa ki asaan is dukaan fa39;chon kee khattiaa hai | bas, khooh dee mittee khooh hee lagee jaandee hai, vakhare jamhaa kujh naheen keetaa|
putar, hath te hath dhar ke baitthiaan te khooh vee nakhatt jaande han | kujh hath pair hilaa taan joo izat banee rahe te kise daa muthaaj naa honaa pe|
paakisataan ne afagaanisataan vich garrabarr machaaun vaale anasaraan noo sheh de ke aapane lee khooh putt liaa |
bhain pramino, hun toon ee das main kiharre khooh pavaan raatee dine kam karadee haan| je zaraa baitth jaavaan taan shaamat aa jaandee hai | sas boleean te gaalhaan dee maar karadee e|
lakh laahanat hai iho jihe itabaar noo ; asaan te aapanee dhee khooh vich sutt ditee hai| raam singh dee mitarataa te itabaar karake aap larrakaa vekhan dee khechal hee naheen keetee te ih rang charriaa hai|
zaraa uchee bol, toon te iaun jaapadaa hai jiven khooh vichon bol rihaa hai ; kujh samajh hee naheen paindee|
par aj ajehee dukhadaaee ghattanaa main tuhaanoo sunaaun lagaa haan, jis noo sun ke har ik sikh bache daa khoon ubal utthegaa|
bhagat singh daa bhaashan sun ke saariaan daa khoon ubalan lagaa|
aj kalh lokaan daa khoon safaid ho giaa hai|
parason vaale nott daa taan uh aapanee hatheen khoon kar chukaa see, te us baare us soch rakhiaa see ki panddat daa minat taralaa karake eeh rakam tanakhaaeh vichon kattavaa devegaa|