੬
ਦਿਲ ਦੇ ਦੇ ਵਿਚ ਫਸੇ ਵਿਹਾਰਾਂ
ਜਿੰਦੜੀ ਗਈ ਨਪੀਤੀ।
ਮਨ ਵੇਚਿਆ ਮਾਯਾ ਬਹੂੰ ਸਾਰੀ
ਪਰ ਕੱਠੀ ਕਰ ਲੀਤੀ।
ਵਤਨ ਵੰਞਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਆਯਾ
ਤਦ ਅਖ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਆਕੇ:
ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਇਹ ਜਾਂਦੀ, ਹਾ ਹਾ !
ਭਠ ਸੁਦਾਗਰੀ ਕੀਤੀ।
੭
ਸੱਜਣ ਦ੍ਰੋਹੇ, ਮਿੱਤਰ ਠੱਗੇ,
ਘਾਤ ਵਿਸਾਹੋਂ ਕੀਤੀ,
ਐਉਂ ਦਿਲ ਵੇਚ ਵੇਚ ਕੇ ਮਾਯਾ
ਸਭ ਪਾਸਿਓ ਲੈ ਲੀਤੀ।
ਸਮਝ ਪਈ ਇਹ ਵਕਤ ਵਿਹਾਯਾਂ:
'ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਨ ਟੁਰਸੀ
'ਦਿਲ ਵਿਕਿਆ ਹੁਣ ਹੱਥ ਨ ਆਵੇ
ਭੱਠ ਸੁਦਾਗਰੀ ਕੀਤੀ ।
