ਸੁੱਚਾ ਦਿਲ
ਨ ਦਿਲ ਊਣਾ ਕਰੀਂ ਨੀਵਾਂ, ਨ ਨਿੰਮੋਝਾਣ ਕਰ ਇੱਝਾ,
ਇ ਦਿਲ ਸੁੱਚਾ ਰਖੀ ਉੱਚਾ ਇ ਕਰ ਕਰ ਯਾਦ ਹੈ ਸਿੱਝਾ*।
ਹਈ ਸੱਜਨ ਇ ਦਿਲ ਅਪਣਾ, ਇ ਆਪੇ ਆਪ ਦਾ ਵੈਰੀ,
ਤੁਲਹ ਇਸ ਨੂੰ ਦਈ ਰੱਖੀਂ, ਕਰੀ ਸੁ ਯਾਦ ਦਾ ਗਿੱਝਾ।
ਕਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨ ਭੁੱਲ ਬੈਠੀ ਕਿ ਥੰਮ੍ਹੀ ਹੈ ਦਿਲੇ ਦੀ ਓ
ਤੁਲਹ ਹੈ 'ਯਾਦ' ਓਸੇ ਦੀ, ਉਚਾ ਦਿਲ ਨੂੰ ਰਖੇ ਰੁੱਝਾ।
ਪਏ ਦਿਲ ਭੀੜ ਖਾਯਾਲਾ ਦੀ ਤਿ ਸੋਚਾਂ ਆਕੇ ਪਿੜ ਲਾਵਣ
ਗੁਆਚੇ ਦਿਲ ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚ ਕਠਨਤਾ ਨਾਲ ਫਿਰ ਲੱਝਾ।
ਜਿ ਉਂਗਲ 'ਯਾਦ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੀ ਫੜਈ ਏਸ ਨੂੰ ਰੱਖੇਂ
ਕਦੇ ਗਾਚੇ ਨਾ, ਏਦਾਂ ਏ ਸਦਾ ਲੱਝਾ, ਸਦਾ ਲੱਝਾ।
ਜੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਯਾਦ ਤੂ ਰੱਖੇ, ਪਵੇਗੀ ਖਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ.
ਉਦ੍ਹੀ ਫਿਰ ਯਾਦ ਤੂ ਰੱਖੇ ਪਵੇਗੀ ਖਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ
ਉਦ੍ਹੀ ਫਿਰ ਯਾਦ ਅੰਦਰ ਤੂੰ ਰਹੇਂਗਾ, ਸੁਹਣਿਆ ! ਸੁੱਝਾ*।
ਦੁ 'ਯਾਦਾਂ ਮਿਲਕੇ ਇਕ ਹੋਵਣ ਨ ਦਿਲ ਫਿਰ ਹੋਇ ਕੱਲਾ ਏ,
ਓ ਵਸਦਾ ਫਿਰ ਰਹੇ ਨਾਲ, ਲਖੇਂ, ਪਰ ਓ ਰਹੇ ਗੁੱਝਾ। ੬੨
----------------------
* ਸੋਝੀ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ।
