ਹੋ ਭੁਲ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਕਿਤਨੀ
ਭਰੇ ਬੋਹਿਥ ਕਈ ਚਾਹੋ
ਅਮਿੱਤਾ ਮਿਹਰ ਸਾਗਰ ਤੂੰ
ਲਏ ਕਰ ਸਭ ਗਰਿੱਕ ਸਾਹਿਬ !
ਲਗਾ ਦੇ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਚੁੰਬਕ
ਤੇ ਪਾ ਦੇ ਖਿੱਚ ਇਕ ਅਪਣੀ,
ਰਹੇ ਖਿਚ ਪਾਉਂਦੀ ਤੇਰੀ
ਇਹੋ ਇੱਕੋ ਹੀ ਸਿੱਕ ਸਾਹਿਬ !
ਸ਼ਮਅ ਦੀਵੇ ਜਗਾਏ ਹਨ
ਕਰਨ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਰੋਸ਼ਨ
ਨਹੀਂ ਤੌਫੀਕ ਇਹਨਾਂ ਦੀ
ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਨੂਰ ਫਿਕ, ਸਾਹਿਬ !
ਹੋ ਚੰਦਾ ਅਰਸ਼ ਤੇ ਆ ਜਾ !
ਹੋ ਬੁੱਕਾ ਨੂਰ ਦ ਦਿਸ ਪਉ !
ਚਕੋਰ ਅਖਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚੀ ਲਾ,
ਕਿ ਰਹਿ ਜਾਵਣ ਬਝੱਕ, ਸਾਹਿਬ !੫੦
