ਜਗਤ-ਮਦਾਰੀ

ਮੈਂ ਜੋੜਾਂ ਤਾਂ ਟੁੱਟ-ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ

ਤੂੰ ਜੋੜੇਂ ਤਾਂ ਜੁੜਦੀ

ਤੂੰ ਛੂਹੇਂ ਤਾਂ ਬਰਕਤ-ਬਰਕਤ

ਮੈਂ ਛੂਹਾਂ ਤਾਂ ਥੁੜ੍ਹਦੀ

 

ਨਜ਼ਰ ਕਰੇਂ ਤੂੰ ਅੰਬਰ ਟੱਪੇ

ਚਿੱਤ ਧਰਾਂ ਮੈਂ ਮੁੜਦੀ

ਲੱਗ ਗਈ ਚੇਟਕ ਸਾਨੂੰ ਅੜਿਆ

ਧਿਆਨ ਤੇਰੇ ਦੇ ਗੁੜ ਦੀ

 

ਖਿੱਚਾਂ ਮਾਰੇ ਦਿਖੇ ਨਾ ਐਪਰ

ਤੰਦ ਜਿਹੜੀ ਤੂੰ ਪਾਈ

ਸੁਣ ਸਾਜਨ ਓ ਮੀਤ ਮੁਰਾਰੀ

ਜਾਨ ਮੁੱਠੀ ਵਿਚ ਆਈ

 

ਹੁਣ ਤਾਂ ਦੀਦ ਨਜ਼ਾਰੇ ਲੋੜਾਂ

ਯਾਦਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸਰਦਾ

ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਬੰਧਨ ਜਗਤ-ਮਦਾਰੀ

ਚੁੱਕ ਖ਼ੁਦੀ ਤੋਂ ਪਰਦਾ