ਸ਼ਬਦ-ਸਮਾਧੀ

ਮੇਰੇ ਮਸਤਕ ਹੱਠ ਤਪੱਸਵੀ

ਲੈ ਬਹਿਗੇ ਚੌਂਕੜ ਮਾਰ

ਹੁਣ ਧਿਆਨ ਦਾ ਸੂਰਜ ਬਾਲ਼ਤਾ

ਨਾ ਛਿੜਕ ਸਮੁੰਦਰ ਠਾਰ

 

ਅੱਜ ਵਾਵਾਂ ਚੀਚੀ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ

ਚੱਕ ਬੱਦਲ ਲਏ ਨਚੋੜ

ਮੈਨੂੰ ਤਾਰਾ-ਮੰਡਲ ਵੇਖਣੋਂ

ਨਾ ਹੋੜ ਤੂੰ ਅੱਜ ਨਾ ਮੋੜ

 

ਜੋ ਚੱਕਰ ਆਵਾਗਵਣ ਦੇ

ਕਿਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਸ ਦੇਸ

ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਜਾਨਣ ਜਰਵਾਣਿਆਂ

ਮੈਂ ਕਵਣੁ ਵਟਾਏ ਭੇਸ

 

ਹੁਣ ਆਪੇ ਕਰੀਏ ਵੈਦਗੀ

ਤੇ ਆਪੇ ਲਾਈਏ ਫੱਟ

ਲੈ ਅੱਜ ਛਲਕਾਦੇ ਸਾਕੀਆ

ਨਾ ਊਣ ਰਵੇ ਨਾ ਘੱਟ