ਜੀ ...", ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਤੁਰੰਤ ਨਿਕਲਿਆ। ਇਹ ਬੋਲ ਬਾਬੇ ਭੰਗੂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਕੰਦੀ ਬਾਬੇ ਨੂੰ ਵੀ ਬੋਲੇ ਗਏ ਸਨ।
ਬਾਬਾ ਭੰਗੂ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕੁਰਾਇਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ,
"ਕਰੀਏ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ... "
ਅਸੀਂ ਮੁਸਕੁਰਾਉਂਦਿਆਂ ਹਾਮੀ ਭਰੀ।
"ਚਲੋ ਆਪਾਂ ਥੋੜਾ ਪਿੱਛੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ " ਬਾਬੇ ਨੇ ਸਾਡੀ ਰੁਚੀ ਦੇਖਦਿਆਂ ਕਥਾ ਕੁਝ ਪਿਛਾਂਹ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਛੋਟੇ ਘੱਲੂਘਾਰੇ ਤੇ ਰਾਮਰੌਣੀ ਦੇ ਘੇਰੇ ਮਗਰੋਂ ਬਾਬਾ ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਸ਼ਹੀਦ ਨਿਹੰਗ ਸਿੰਘ ਬਾਬਾ ਗੁਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ ਦੇ ਚਰਨ ਪਰਸਨ ਲਈ ਲੈ ਆਇਆ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਕਥਾ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਵਿਚਲਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਪੂਰ ਵੀ ਪੂਰਿਆ ਜਾਵੇ।
"ਗੱਲ ਫੇਰ ਸਿਖ ਮਿਸਲਾਂ ਦੇ ਮੁੱਢ ਬੱਝਣ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ"
"ਸਤਿਬਚਨ ਬਾਬਾ ਜੀ"
ਅਸੀਂ ਕਥਾ ਤੇ ਕਥਾਕਾਰ ਨੂੰ ਸੀਸ ਨਿਵਾਇਆ ਤੇ ਕਥਾ ਸਾਨੂੰ ਅਕਾਲ ਬੁੰਗੇ 'ਤੇ ਸਜੇ ਬੈਠੇ ਨਵਾਬ ਕਪੂਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਲੈ ਗਈ।
