

ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹੀ ਆਪਣੇ ਬੁਲ੍ਹ ਕਦੀ ਨਾ ਕਦੀ ਤਾਂ ਕੱਸਦੇ ਹੀ ਹਾਂ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਛੁਪਾ ਰਹੇ ਹਾਂ-ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਦਾ ਗੁਨਾਹ, ਗੁੱਸਾ ਜਾਂ ਅੰਦਰੋ ਅੰਦਰ ਹੋ ਰਹੀ ਖੁਸ਼ੀ। ਇਕ ਆਮ ਕਹੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ-‘ਉਪਰਲਾ ਬੁਲ੍ਹ ਖਿੱਚਣਾ' ਐਸੀ ਹਰਕਤ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਉਪਰਲੇ ਬੁਲ੍ਹ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਪੱਠੇ ਖਿੱਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਛੁਪਾਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ-ਅਕਸਰ ਕਿਸੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ। ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਦਿੱਖ ਸ਼ੱਕੀ ਜਿਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੁਝ ਛੁਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਦਿਮਾਗ ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅਸਰ
ਦਬਾਅ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਰਸਾਇਣ ਸਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਇਦ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਹਫੜਾ-ਦਫੜੀ ਅਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। (ਇਹ ਸਾਡੀ ਉਸੇ ਸਰੀਰਕ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਨਮੂਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਅਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਣੀ ਚਾਹੁੰਦੇ)। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਵੀ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਿਚ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰੋ !
ਮੇਰਾ ਖਿਆਲ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਗਲ ਸਮਝ ਲਗ ਗਈ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਘਬਰਾਹਟ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਭਰੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਕਿਵੇਂ ਆਕਸੀਜਨ ਦੀ ਕਮੀ ਅਤੇ ਦਬਾਅ ਵਾਲੇ ਰਸਾਇਣ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਸਹੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਕਾਰ ਵਿਚ ਵੀ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਵੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਐਸੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋਗੇ, ਸਪਸ਼ਟ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਸਕੋਗੇ, ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੋਗੇ ਜਾਂ