ਐਸੀ ਤੈਸੀ
ਰੰਗਤ, ਮਹਿਕ, ਨਫ਼ਾਸਤ
ਓਹਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦੀ,
ਐਸੀ ਤੈਸੀ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਏ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ।
ਸਾਰੀ ਉਮਰੇ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਣੀ ਪੈਂਦੀ ਏ,
ਅਕਸਰ ਵਕਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਈਆਂ ਭੁੱਲਾਂ ਦੀ।
ਯਾਰਾਂ ਮੇਰੇ ਗੱਲ ਦੀ ਫਾਹੀ ਬਣਾ ਲਈ ਏ,
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਖੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦੀ।
ਮੈਂ ਪੱਥਰ ਦੀ ਬੇੜੀ ਲੈ ਕੇ ਟੁਰਿਆਂ ਵਾਂ,
ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਪਰਵਾਹ ਏ ਛੱਲਾਂ-ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ।
ਰੱਬ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਬੰਦੇ ਮਾਰੀ ਜਾਨਾਂ ਏਂ,
ਤੇਰੇ ਪੰਡਤ ਫ਼ਾਦਰ ਦੀ ਤੇ ਮੁੱਲਾਂ ਦੀ।
