ਇਕ ਰਜਮੈਂਟ ਦਾ ਕਮਾਂਡਰ, ਜਰਨੈਲ ਪੈਂਤਲੀਨ ਚਲਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਕੁੱਝ ਸਾਥੀਆਂ ਸਣੇ ਫਰੰਟ ਲਾਈਨ ਦਾ ਖਤਰਾ ਨਾ ਸਹੇੜਦਿਆਂ ਇਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਗਾ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਤਾਸਕੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰਕੇ ਕੋਰਟ ਮਾਰਸ਼ਲ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਗੋਲੀ ਮਰਵਾ ਦਿਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਫ਼ੌਜ ਵਿਚ ਐਲਾਨ ਭੇਜਿਆ- ਜਿਹੜੇ ਕਾਇਰ ਅਫਸਰ ਅਤੇ ਫ਼ੌਜੀ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਗੋਲੀ ਤੋਂ ਬਚਣਗੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੇਰੀ ਗੋਲੀ ਤਿਆਰ ਹੋਏਗੀ।

ਬੋਲਸ਼ਵਿਕਾਂ ਨੇ ਤਾਸਕੀ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਜਾਰ ਦੀ ਸੇਨਾ ਵੇਲੇ ਦੇ ਅਫਸਰ ਇਨਕਲਾਬੀ ਫ਼ੌਜ ਦੀ ਕਮਾਨ ਕਰਨ। ਤਾਸਕੀ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਨਵੇਂ ਰਕਰੂਟਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਟਰੇਨਿੰਗ ਦਏਗਾ? ਮੈਂ ਜ਼ਾਰ ਵੇਲੇ ਦੀਆਂ ਬਚੀਆਂ ਖੁਚੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਤਾਂ ਚਲਾਉਣਾ ਹੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਅਫ਼ਸਰਾਂ ਨੇ ਤਾਸਕੀ ਨਾਲ ਕਦੀ ਦਗਾ ਫਰੇਬ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਗੋਰਕੀ ਨੇ ਵੀ ਲੇਨਿਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਅਫਸਰ ਭਰਤੀ ਕਰਨੇ ਖਤਰਨਾਕ ਹੋਣਗੇ ਤਾਂ ਲੈਨਿਨ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਏਨੀ ਛੇਤੀ ਏਡੀ ਤਕੜੀ ਫੌਜ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰਨੀ ਖੇਡ ਤਮਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ। "ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਕਾਬਲ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਅੱਜ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ।" ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਗੋਰਕੀ ਨੇ ਖੁਦ ਲਿਖੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਜਾ ਕੇ ਸਟਾਲਿਨ ਨੇ ਤਾਸਕੀ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲਾ ਦੇ ਦਿਤਾ ਤਾਂ ਗੋਰਕੀ ਨੇ, ਲੇਨਿਨ ਨਾਲ ਬਿਤਾਏ ਦਿਨ ਕਿਤਾਬ ਦੀ ਨਵੀਂ ਐਡੀਸ਼ਨ ਵਿਚੋਂ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕੱਢ ਦਿਤੇ।

ਉਸ ਨੂੰ ਫ਼ੌਜੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪੋਲੈਂਡ ਦੀ ਫ਼ੌਜ ਨੇ ਰੂਸੀ ਜੰਗੀ ਕੈਦੀ ਗੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਭੁੰਨ ਦਿਤੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਇੱਟ ਦਾ ਜਵਾਬ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਦੇਈਏ ? ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਸਰਕੁਲਰ ਕੱਢਿਆ- ਜਿਹੜਾ ਹੱਥ, ਜੰਗੀ ਕੈਦੀ ਅਤੇ ਨਿਹੱਥੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਹਥਿਆਰ ਸੋਧੇਗਾ, ਉਹ ਹੱਥ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ ਜਾਏਗਾ। ਖੂਨੀ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਵੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੇਕੀ ਤਿਆਗਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿਆਂਗਾ।

1706 ਵਿਚ ਤਲਵੰਡੀ ਸਾਬੋ ਦੀ ਇਕ ਘਟਨਾ ਯਾਦ ਆਈ ਹੈ। ਭਾਈ ਡੱਲਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ- ਮੁਗਲ ਸਾਡੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤਕ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਟਣਾ ਨਹੀਂ। ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਫੁਰਮਾਇਆ- ਅਸੀਂ ਨੀਚਾਂ ਦੀ ਗੈਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦਿਆਂਗੇ। ਪੰਥ ਨੂੰ ਉਚੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਭਾਈ ਡੱਲਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਇੱਟ ਦਾ ਜਵਾਬ ਕੀ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹਜ਼ੂਰ? ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਇਕ ਰੱਬ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈ ਤੇ ਅਸੀਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਜੀਅ ਹਾਂ, ਭਰਾ ਹਾਂ। ਭਾਈ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ- ਜੇ ਇਹ ਗੱਲ ਹੈ ਤਾਂ ਫਿਰ ਮੁਗਲ ਸਾਡੇ ਉਪਰ ਜ਼ੁਲਮ ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਉਨ੍ਹਾਂ