131. ਸਾਈਂ ਜਿਨਾਂਦੜੇ ਵੱਲ, ਤਿਨਾਂ ਨੂੰ ਗ਼ਮ ਕੈਂਦਾ, ਵੇ ਲੋਕਾ

ਸਾਈਂ ਜਿਨਾਂਦੜੇ ਵੱਲ,

ਤਿਨਾਂ ਨੂੰ ਗ਼ਮ ਕੈਂਦਾ, ਵੇ ਲੋਕਾ ।ਰਹਾਉ।

 

ਸੇਈ ਭਲੀਆਂ ਜੋ ਰੱਬੁ ਵੱਲ ਆਈਆਂ,

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਚਰੋਕਾ, ਵੇ ਲੋਕਾ ।1।

 

ਇਸ਼ਕੇ ਦੀ ਸਿਰ ਖਾਰੀ ਚਾਈਆ,

ਦਰ ਦਰ ਦੇਨੀਆਂ ਹੋਕਾ, ਵੇ ਲੋਕਾ ।2।

 

ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਸਾਈਂ ਦਾ,

ਲੱਧਾ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਝਰੋਖਾ, ਵੇ ਲੋਕਾ ।3।

 

ਸਾਈਂ ਜਿਨਾਂਦੜੇ ਵੱਲ,

ਤਿਨਾਂ ਨੂੰ ਗ਼ਮ ਕੈਂਦਾ, ਵੇ ਲੋਕਾ,

ਹੋ ਮੈਂ ਵਾਰੀ ਗ਼ਮ ਕੈਂਦਾ, ਵੇ ਲੋਕਾ ।4।

 

132. ਸਾਈਂ ਸਾਈਂ ਕਰੇਂਦਿਆਂ ਮਾਂ ਪਿਓ ਹੁੜੇਂਦਿਆਂ

ਸਾਈਂ ਸਾਈਂ ਕਰੇਂਦਿਆਂ ਮਾਂ ਪਿਓ ਹੁੜੇਂਦਿਆਂ,

ਕੋਈ ਨੇਹੁੜਾ ਲਾਇਓ ।

ਵਲ ਘਰਿ ਵੰਞਣ ਕੇਹਾ ਵੇ ਮਾਹੀਆ ।ਰਹਾਉ।

 

ਹੀਰੇ ਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਚਰੋਕਾ ਆਹਾ,

ਜਾਂ ਆਹੀ ਦੁਧਿ ਵਾਤੀ ।

 

ਵਿਚਿ ਪੰਘੂੜੇ ਦੇ ਪਈ ਤੜੱਫੇ,

ਵੇਦਨ ਰਤੀ ਨ ਜਾਤੀ ।

 

ਬਿਰਹੁ ਕਸਾਈ ਤਨ ਅੰਤਰਿ ਵੜਿਆ,

ਘਿੰਨ ਕੁਹਾਵੀ ਕਾਤੀ ।

 

ਸੈਆਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਜਹਮਤਿ ਜਾਵੈ,

ਜੇ ਰਾਂਝਣ ਪਾਵੈ ਝਾਤੀ ।1।