142. ਸੁਣ ਤੋ ਨੀਂ ਕਾਲ ਮਰੇਂਦਾ ਈ

ਸੁਣ ਤੋ ਨੀਂ ਕਾਲ ਮਰੇਂਦਾ ਈ,

ਹਰਿ ਭਜਿ ਲੈ ਗਾਹਕ ਵੈਂਦਾ ਈ ।ਰਹਾਉ।

 

ਡੂੰਘੇ ਜਲ ਵਿਚਿ ਮਛੁਲੀ ਵੱਸਦੀ,

ਭੈ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ,

ਉਸ ਮੱਛਲੀ ਨੂੰ ਜਾਲ ਢੂੰਢੇਂਦਾ ਈ ।1।

 

ਮੀਰ ਮਲਕੁ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹੁ ਸ਼ਾਹਜ਼ਾਦੇ,

ਝੁਲਦੇ ਨੇਜ਼ੇ ਵੱਜਦੇ ਵਾਜੇ,

ਵਿਚ ਘੜੀ ਫਨਾਹਿ ਕਰੇਂਦਾ ਈ ।2।

 

ਕੋਠੇ ਮਮਟੁ ਤੇ ਚਉਬਾਰੇ,

ਵਸਿ ਵਸਿ ਗਏ ਕਈ ਲੋਕੁ ਵਿਚਾਰੇ,

ਇਕ ਪਲਕੁ ਨ ਰਹਿਣੇ ਦੇਂਦਾ ਈ ।3।

 

ਚਿੜੀ ਜਿੰਦੜੀ ਕਾਲਿ ਸਿਚਾਣਾ,

ਨਿਸਦਿਨ ਬੈਠਾ ਲਾਇ ਧਿਆਨਾ,

ਉਹ ਅਜਿ ਕਲਿ ਤੈਨੂੰ ਫਸੇਂਦਾ ਈ ।4।

 

ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਨਿਮਾਣਾ,

ਦੁਨੀਆਂ ਛੋਡਿ ਆਖ਼ਿਰ ਮਰ ਜਾਣਾ,

ਨਰੁ ਕੂੜਾ ਮਾਨ ਕਰੇਂਦਾ ਈ ।5।