ਸਾਚੀ ਸਾਖੀ ਕਹੈ ਹੁਸੈਨਾ,

ਜਾਂ ਜੀਵੇਂ ਤਾਹੀਂ ਸੁਖ ਚੈਨਾ,

ਫੇਰ ਨ ਲਹਿਸੀਆ ਪਛੋਤਾਉ ।4।

 

162. ਵੱਤ ਨ ਦੁਨੀਆਂ ਆਵਣ

ਵੱਤ ਨ ਦੁਨੀਆਂ ਆਵਣ ।

ਸਦਾ ਨ ਫੁਲੇ ਤੋਰੀਆ,

ਸਦਾ ਨ ਲੱਗੇ ਸਾਵਣ ।ਰਹਾਉ।

 

ਏਹ ਜੋਬਨ ਤੇਰਾ ਚਾਰ ਦਿਹਾੜੇ,

ਕਾਹੇ ਕੂੰ ਝੂਠ ਕਮਾਵਣ ।

 

ਪੇਵਕੜੈ ਦਿਨ ਚਾਰ ਦਿਹਾੜੇ,

ਅਲਬਤ ਸਹੁਰੇ ਜਾਵਣ ।

 

ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਸਾਂਈਂ ਦਾ,

ਜੰਗਲ ਜਾਇ ਸਮਾਵਣ ।

 

163. ਵੇਲਾ ਸਿਮਰਣ ਦਾ ਨੀ, ਉੱਠੀ ਰਾਮੁ ਧਿਆਇ

ਵੇਲਾ ਸਿਮਰਣ ਦਾ ਨੀ,

ਉੱਠੀ ਰਾਮੁ ਧਿਆਇ ।ਰਹਾਉ।

 

ਹੱਥ ਮਲੇ ਮਲ ਪਛੋਤਾਸੀਂ,

ਜਦੁ ਵੈਸੀਆ ਵਖਤ ਵਿਹਾਇ ।੧।

 

ਇਸ ਤਿੜੇ ਤੋਂ ਭਰ ਭਰ ਗਈਆਂ,

ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਵਾਰ ਲੰਘਾਇ ।੨।