

ਕੋਈ ਦਿਨ ਮਾਣ ਲੈ ਮੁਸਾਫ਼ਰ ਚਲੇ ਨੀ ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁਸਾਫ਼ਰਾਂ ਦੀ ਬਾਣ ਭਲੇਰੀ,
ਅਜ ਆਏ ਕਲ ਵੱਲੇ ਨੀ ।
ਔਝੜ ਝੰਗ ਬਲਾਈਂ ਬੇਲੇ,
ਵਿਛੁੜਿਆਂ ਰੱਬ ਸਾਹਿਬ ਮੇਲੇ,
ਸ਼ੀਹਾਂ ਪੱਤਣ ਮੱਲੇ ਨੀ ।
ਸਾਹੁਰੜੇ ਮੁਕਲਾਊ ਆਏ,
ਚਾਰਾ ਕੁਝ ਨਾ ਚਲੇ ਨੀ ।
ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਸਾਈਂ ਦਾ,
ਖ਼ਰਚ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈ ਪੱਲੇ ਨੀ ।
166. ਪੁਰ ਤਕਸੀਰ ਭਰੀ ਮੈਂ ਆਈ
ਪੁਰ ਤਕਸੀਰ ਭਰੀ ਮੈਂ ਆਈ,
ਤੈਨੂੰ ਬਣਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਨਾਹੀਂ ।
ਅਸਾਂ ਉਮੈਦ ਮਿਲਣ ਦੀ ਆਹੀ,
ਕਿਆ ਦਿਲ ਮਾਰ ਸਹਿਕਾਇਆ ਹੀ ।
ਆਵਣ ਕਿਉਂ ਛੱਡਿਓ ਈ ਸਾਈਂ,
ਸਾਥੋਂ ਕੀ ਚਿਤ ਚਾਇਆ ਹੀ ?
ਕਜ ਪੜਦਾ ਮੇਰਾ ਫੋਲ ਨਾ ਫੋਲਣ,
ਤੂੰ ਸਰਪੋਸ਼ ਖ਼ਾਕ ਦਾ ਓਲਣ;
ਮੈਂ ਤੋਲੀ ਦਾ ਫਿਰ ਕੀ ਤੋਲਣ ?
ਨਾਉਂ ਸਚਿਆਰ ਸਦਾਇਆ ਹੀ ।