ਇਸ ਗੁਰਵਾਕ ਦੀ ਰਹਾਉ ਰੂਪ ਅਸਥਾਈ ਦਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਧ ਸੰਗਤਿ ਦਾ ਮੰਡਲ ਉਹ ਹੈ ਜਿਥੇ ਕੇਵਲ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਗੁਣ ਹੀ ਗਾਈਦੇ ਹਨ । ਤੇ ਏਸੇ ਵਾਕ ਦੀ ਤੀਜੀ ਪੰਗਤੀ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪਦ ਦਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਘਰ ਦੇ ਸਤਸੰਗ ਰੂਪੀ ਸੰਤ-ਮੰਡਲ ਵਿਖੇ ਹਰ ਦਮ ਹੀ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਕਥਾ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ । ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਗੁਣ ਗਾਵਣੇ, ਗੁਰਬਾਣੀ ਰੂਪੀ ਹਰਿ ਜਸ ਦਾ ਉਚਾਰਨਾ ਹੀ ਇਹ ਨਿਰਮਲ ਕਥਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਇਥੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ । ਸਤਸੰਗ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਹੀ ਨਿਵਾਸ ਕੀਤਿਆਂ ਤੇ ਹਰ ਦਮ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਗੁਣ ਕਥਦਿਆਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚਿ ਵਸਦਾ ਹੈ । ਗੁਰੂ ਘਰ ਦੇ ਸਤਸੰਗ ਮੰਡਲ ਵਿਖੇ ਸੰਗਤਾਂ ਨਾਲਿ ਮਿਲ ਕੇ ਹਰਿ ਜਸ ਗਾਵਣ ਰੂਪੀ ਹਰਿ ਕਥਾ ਕਰ ਕੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਕਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਬੱਜਰ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਵਿਖੇ ਵਸਣ ਰਸਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਹਰੀ ਕਥਾ ਦੇ ਰਸੀਏ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਕੋ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਸੰਗ ਹੀ ਪ੍ਰੀਤ ਕਰਨ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਰੀਤਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਗੁਰੂ ਕੀਆਂ ਸੰਗਤਾਂ ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਜਸ ਦੀ ਕੀਰਤਨ ਰੂਪੀ ਕਥਾ ਕਰਨ ਕਰਿ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦਾ ਚੁਰਾਸੀ ਦਾ ਗੇੜ ਸਭ ਮੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਸਤਸੰਗਤਿ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ ਕੀਰਤਨ ਕਥਾ ਕਰਦਿਆਂ ਸੁਣਦਿਆਂ ਨੂੰ ਜਮਕਾਲ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ, ਨੇੜੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਦੇਖ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਸਤਸੰਗ ਮੰਡਲ ਵਿਖੇ ਕੇਵਲ ਨਿਰਮਲ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਹੀ ਨਿਰਬਾਣ ਕੀਰਤਨ ਹੁੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ । ਨਿਰੋਲ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਨਿਰਬਾਣ ਕੀਰਤਨ ਨਾਮ ਨਿਧਾਨ ਨੂੰ ਰੋਮ ਰੋਮ ਵਿਖੇ ਵਸਾਉਣ ਲਈ ਸਹਾਈ ਹੈ । ਸੱਚੇ ਟਿਕਾਉ ਵਾਲਾ ਥਾਨ ਨਿਹਚਲ ਆਸਣ ਹੀ ਸਤਸੰਗ ਮੰਡਲ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਹਰ ਦਮ ਕਥਾ ਕੀਰਤਨ ਹੁੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਿਹਚਲ ਥਾਨ ਦਾ ਕਦੇ ਬਿਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ । ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਨਾਮ ਨਿਧਾਨ ਸੰਤ ਮੰਡਲ ਵਿਖੇ ਹੀ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਦਾਇਮ ਹੈ। ਸੰਤ ਮੰਡਲ ਵਿਖੇ ਠਾਕਰ ਦਾ ਬਿਸਰਾਮ ਹੈ । ਉਥੇ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਹੀ ਵਾਸਾ ਹਰ ਦਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਦਰਸਨ ਕੀ ਪਿਆਸ ਜਿਸੁ ਨਰ ਹੋਇ ॥ ਏਕਤੁ ਰਾਚੈ ਪਰਹਰਿ ਦੋਇ ॥

ਦੂਰਿ ਦਰਦੁ ਮਥਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖਾਇ ॥ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਏਕ ਸਮਾਇ ॥੧॥

ਤੇਰੇ ਦਰਸਨ ਕਉ ਕੇਤੀ ਬਿਲਲਾਇ ॥

ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਚੀਨਸਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਮਿਲਇ ॥੧॥ਰਹਾਉ॥

ਬੇਦ ਵਖਾਣਿ ਕਹਹਿ ਇਕੁ ਕਹੀਐ ॥ ਓਹੁ ਬੇਅੰਤੁ ਅੰਤੁ ਕਿਨਿ ਲਹੀਐ ॥