ਗੱਲ ਸਿਰਫ ਮੰਨਣ ਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਵੇਂ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਉਂਗਣਾ ਤੇ ਪ੍ਰਾਇਮ ਦਾ ਝੜਨਾ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਪੱਤੇ ਸਾਡਾ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਸੰਘ ਦੀ ਹਾਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪੱਤੇ ਸਾਡੇ ਲੰਘੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਹਨ। ਬੀਤਿਆ ਸਮਾਂ ਚਾਹੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਸੀ, ਪਰ ਉਹਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ, ਝੜੇ ਹੋਏ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਐਸਾ ਕੋਈ ਮਕਸਦ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਵਾਸਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦੇ ਰਹੀਏ।ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਚਿੱਕੜ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮੇਟਿਆ ਤਾਂ ਸਾਫ ਅੱਗੇ ਦਾ ਸਫ਼ਰ, ਨਵੀਂਆਂ ਮੰਜਿਲਾਂ, ਨਵੀਂਆਂ ਕਾਮਯਾਬੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਸਮੇਟੇ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਤਜਰਬਾ ਹਾਸਲ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹ ਦਾ ਚਿੱਕੜ ਨਾ ਬਣਨ। ਅਤੀਤ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਿਆ ਨਾ ਕਰੋ। ਪਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿਓ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਤਜਰਬਾ ਬਣ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਉਪਜਾਊ ਬਣਾਉਣਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਬਾਕੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਤੇ ਸੁਲਝੀ ਹੋਈ ਬਣਾ ਸਕਾਂਗੇ।

ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਗਲੇ 7 ਦਿਨਾ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰੋ। ਇਹਨਾ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸੰਗ-ਸੰਕੋਚ ਦੇ ਜ਼ੁੰਮੇਵਾਰੀ ਸਮਝ ਕੇ ਪੂਰਾ ਕਰੋ। ਦਿਲੋਂ ਸੁਭਕਾਮਨਾਵਾਂ!