ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ
ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਦੇਖੋ ਚੀਖ ਚਿਹਾੜਾ ਸੀ।
47 ਦਾ ਦਿਨ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਮਾੜਾ ਸੀ।
ਬੱਚੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਜਦ ਅੱਖ ਭਰ ਆਈ ਸੀ।
ਉਹ ਕਾਹਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਆਈ ਸੀ।
ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਸੀ ਵਗਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਖੂਨ ਦੀਆਂ।
ਸੜਕਾਂ ਹੀ ਸੀ ਲਗਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਖ਼ੂਨ ਦੀਆਂ।
ਮਾਵਾਂ ਮਰੀਆਂ, ਭੈਣਾਂ ਮਰੀਆਂ, ਮਰ ਗਈ ਚਾਚੀ-ਤਾਈ ਸੀ।
ਉਹ ਕਾਹਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਆਈ ਸੀ।
ਨੋਚ ਨੋਚਕੇ ਖਾਣ ਦਰਿੰਦੇ ਕੁੜੀਆਂ ਤਾਈਂ।
ਭੋਰਾ ਤਰਸ ਨਾ ਖਾਣ ਦਰਿੰਦੇ ਕੁੜੀਆਂ ਤਾਈਂ।
ਮਸਾਂ ਈ ਭੱਜਕੇ ਕਈਆਂ ਜਾਨ ਬਚਾਈ ਸੀ।
ਉਹ ਕਾਹਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਆਈ ਸੀ।
ਮਾਵਾਂ, ਧੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਰੰਡੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸੀ।
ਬੱਚੇ-ਬੱਚੀਆਂ, ਬੁੱਢੇ-ਬੁੱਢੀਆਂ ਮੋਈਆਂ ਸੀ।
"ਦੀਪ ਸੋਨੀ" ਗਲੀ-ਗਲੀ ਤਬਾਹੀ ਸੀ।
ਉਹ ਕਾਹਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਆਈ ਸੀ।
ਹਾਏ! ਕਾਹਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਆਈ ਸੀ।
