ਗੋਤ ਵੜਾਇਚ ਪਿੰਡ ਹੈ ਚੱਬੇ।

ਖਾਲੀ ਚਲੀ ਜੇ ਇਕੁ ਫਲ ਲੱਗੇ।

ਸਾਹਿਬ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਫੇਰ ਕਹੁ, ਫੇਰ ਕਹੁ!

ਫੇਰ ਕਹਿੰਦੀ:-

ਵੈਨੁ ਕਰੇਂਦੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਅਗੇ।

ਸੋਹਣੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਬੀਬੀਏ ਪਗੇ।

ਗੋਤ ਵੜਾਇਚ ਪਿੰਡ ਹੈ ਚਬੇ।

ਖਾਲੀ ਚਲੀ ਜੇ ਇਕੁ ਫਲ ਲਗੇ।

ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਕਿਥੋਂ ਆਈ ਹਹਿਂ?

'ਜੀ ਗਰੀਬ ਨਵਾਜ, ਮਾਝੇ ਥੋਂ ਆਈ ਹਾਂ।

ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ: "ਲਿਆਵੇ ਕਲਮ ਦੁਆਤ।'

ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਲਿਖ ਦਿਤਾ 'ਇਕੁ ਬੇਟਾ'। ਸਿਖ ਨੂੰ ਕਹਿਆ, 'ਲੈ ਫੜਾਇ ਦੇਹ!'

ਸਿਖ ਨੇ ਕਹਿਆ, 'ਜੀ ਕਿਆ ਲਿਖਿਆ ਹੈ?”

ਕਹਿੰਦੇ: 'ਇਕੁ ਬੇਟਾ!'

ਸਿਖ ਕਹਿੰਦਾ, 'ਪਾਤਿਸਾਹ ਜੀ! ਸਾਤਾ ਹੈ!'

ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ 'ਸਤ ਹੀ ਹੋਣਗੇ* ॥੮੧॥

82. ਕੰਘਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸੁਚੇਤ ਹੋਕੇ ਚੜਨ ਦੀ ਸਿਖ੍ਯਾ

ਫੇਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਸਿਕਾਰ ਚੜੇ, ਸਿਕਾਰ ਨਾਂ ਹਥਿ ਆਇਆ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ 'ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੰਘਾ ਸੁਚੇਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ?'

ਇਕ ਸਿੰਘ ਕਹਿੰਦਾ: 'ਕੰਘਾ ਮੈਂ ਨਾਹੀ ਕੀਤਾ।'

ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿਆ: ਹੁਣ ਕਰ।'

* ਸੂ: ਪ੍ਰ: ਐਨ ੧ ਅੰਸੂ ੨੧ ਤੇ ਅਗਲੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਸਾਖੀਆਂ ਬੀ ਇਸੇ ਅੰਸੂ ਵਿਚ ਹੈਨ।