ਸਿਖ ਕਹਿੰਦੇ: 'ਚਲੋ ਵੇਖਿ ਆਈਏ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਤਾਂ ਥਕੇ ਪਏ ਹਨ, ਕੋਈ ਡਰ ਤਾਂ ਨਾਂਹੀ; ਜਾਗਿਆਂ ਥੋਂ ਅਗੇ ਹੀ ਆਇ ਜਾਹਿਂਗੇ। ਪੰਜ ਸਿੰਘ ਨਾ ਗਏ, ਪੰਜ ਗਏ। ਜਿਹੜੇ ਵੇਖਣ ਗਏ ਕਹਿੰਦੇ: 'ਕਿਉਂ ਆਏ, ਕੀ ਲਹਿਆ ਆਇਕੇ, ਗੁਰੂ ਜੀ ਗੁੱਸਾ ਮੰਨਨਗੇ, ਚਲੋ ਚਲੀਏ।' ਡਰਦੇ ਡਰਦੇ ਆਇ ਕੇ ਖਲੇ ਰਹੇ, ਵਡੇ ਡਰੇ ਕਹਿੰਦੇ: 'ਗੁਰੂ ਜੀ ਤਾਂ ਸੁਤੇ ਭੀ ਜਾਗਦੇ ਹਨ। ਜਾਗਦੇ ਭੀ ਜਾਗਦੇ ਹਨ।'

ਜੇਹੜੇ ਨਾਂਹੀ ਸਨ ਗਏ- ਤੁਸੀ ਅਸੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਗਏ ਕਹਿੰਦੇ। "ਇਹ ਸਿਖ ਵੇਖਕੇ ਆਇ ਹੀ ਗਏ; ਸਤਾਬੀ ਹੀ ਆਇ ਜਾਂਦੇ, ਗੁਰੂ ਜੀ ਤਾਂ ਸੁਤੇ ਹੀ ਪਏ ਸਨ।'

ਓਇ ਭੀ ਡੇਰੇ ਨੂੰ ਗਏ ਦਿਨ ਚੜਦੇ, ਦੀਵਾਨ ਲਗੇ ਥੋਂ ਸਭੇ ਕਠੇ ਹੋਏ।

ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ: ਤੁਮ ਖੇਡੇ ਮਹਿ ਗਏ ਸੇ! ਇਹ ਕਿਆ ਕੀਆ?” ਜੇਹੜੇ ਨਾਂਹੀ ਸਨ ਗਏ ਓਨਾਂ ਕੇ ਕਹਿਆ। ਓਨੀਂ ਕਹਿਆ: 'ਜੀ ਅਸੀ ਨਾਹੀ ਗਏ, ਏਹ ਗਏ ਸਨ।

'ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਹਿਆ ਸੀ ਗਇਆਂ ਕੇ ਮਗਰੋਂ? ਏਨਾਂ ਕੀ ਕਹਿਆ ਜਾਇਕੇ ??

ਦੋਹੀਂ ਧਿਰੀਂ ਸਚੁ ਕਹਿ ਦਿਤਾ, ਜੇਹੀ ਜੇਹੀ ਮਨ ਮਹਿ ਆਈ ਸੀ। 'ਜੇਹੜੇ ਨਾਂਹੀ ਸੇ ਗਏ, ਇਨ ਕਾ ਰਿਦਾ ਉਹਾਂ ਸੀ ਤਮਾਸੇ ਬੀਚ। ਜੇਹੜੇ ਗਏ ਸੇ ਓਨਾਂ ਕਾ ਰਿਦਾ ਹਮਾਰੇ ਪਾਸ ਸੀ ॥੮੮॥

89. ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਸ਼ਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਕੀਤਾ। ਜੁੱਧ ਸਿਖਾਯਾ

1. ਪਾ: 'ਛਕੇ ਬੀ ਹੈ, ਮੁਰਾਦ ਗਾੜ੍ਹੀ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਹੈ।

2. ਐਨ ੧ ਅੰਸੂ ੨੬ ਦਾ ਅਖੀਰ।