

ਛਡਾਇਆ। ਵਡਾ ਭਗਤ ਹੋਆ।
ਓਹੁ ਜੋ ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿਆ ਸੀ— ਹਿਰਸ ਨਾਹੀ ਜਾਊ: ਜਦੋ ਬਹੂ ਬਿਆਹੀ ਆਵੇ ਵੇਖਣ ਜਾਇ। ਓਸ ਕੀ ਜਾਗਾ ਨੂੰ ਹੁਣ ਭੀ ਮੰਨੀਦਾ ਹੈ॥੯੪॥
95. ਤਲਵੰਡੀ ਵਿਖੇ ਦਮਦਮਾ
ਅਗੇ ਸਾਖੀ ਹੋਰ ਚਲੀ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਤਲਵੰਡੀ ਬਹੁਤ ਰਹੇ। ਜਾਗਾ ਕਾ ਨਾਉ ਦਮਦਮਾ ਰਖਿਆ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਏਥੇ ਅਸੀ ਦਮ ਲਇਆ ਹੈ।' ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਮਰ ਏਥੇ ਖੋਲੀ ਹੈ। ਅਗੇ ਕਮਰ ਅਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸੁਚੇਤਾ ਕਰਕੇ ਖੋਲਦੇ ਨਾਂ, ਜਿਉਂ ਛਕਾਉਂਦੇ ਛਕਾਈ ਰਖਦੇ ਅਸਨਾਨ ਸੁਚੇਤੇ ਤੀਕ। ਏਥੇ ਖੋਲੀ ਹੈ ਕਮਰ ਗੁਰੂ ਜੀ॥੯੫॥
96. ਦਮਦਮੇ ਬਾਰੇ ਭਵਿਖ੍ਯਤ
ਅਗੇ ਸਾਖੀ ਹੋਰ ਚਲੀ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਕੜਾਹੇ ਕਰਾਉਂਦੇ ਫੇਰ ਭੂੰਮ ਪਰ ਡੁਲ੍ਹਾਇ ਦੇਂਦੇ। ਸਿਖਾਂ ਕਹਿਆ: 'ਪਾਤਿਸ਼ਾਹ! ਏਹੁ ਕੀ ਹੁਕਮ ਹੈ, ਬਾਹਰੀ ਕਰੀਏ ਜੀ?'' ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ: 'ਏਥੇ ਸੁਮਣਿਮਾਣੀ ਖਾਲਸਾ ਹੋਵੈਗਾ। ਸਾਡੀ ਕਾਸੀ ਹੈ ਏਹੁ। ਏਥੇ ਸਿਖ ਅਖਰ ਬਹੁਤ ਸਿਖਨਗੇ। ਬਿਦ੍ਯਾਵਾਨ ਹੋਣਗੇ ॥੯੬॥
1. ਇਸ ਸਾਖੀ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਝੂਲਣ ਸਿੰਘ ਬੜਾ ਭਗਤ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਪਰ ਇਸ ਸਾਖੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸਹੀ ਨਹੀਂ। ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਕੂਆ ਸਿੰਘ ਕਰਨੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਚੇਲੇ ਬਾਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਲੋਂ ਇਹ ਇਕ ਸਾਜਨਾ ਪ੍ਰਸਿਧ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਬੜੀ ਅਟਪਟੀ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਕਿ 'ਹਿਰਸ ਨਹੀਂ ਮਿਟੂ" ਦਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਕੂਆ ਸਿੰਘ ਦਾ ਆਪਣੇ ਤੇ ਜ਼ੁਲਮੀ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੀ। ਸੁ: ਪ੍ਰ: ਨੇ ਇਥੋਂ ਲੈਕੇ ਇਹ ਸਾਖੀ ਐਨ ੧ ਦੇ ਅੰਸੂ ੨੭ ਵਿਚ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
2. ਕੱਸੀ ਰਖਦੇ, ਖਿੱਚੀ ਰਖਦੇ।
3. ਐਨ ੧ ਅੰਸੂ ੨੮ ਅੰਕ ੨੦ ਤੋਂ ੨੪ ਵਿਚ ਇਹ ਸਾਖੀ ਅਨੁਵਾਦਿਤ ਹੈ। ਤੇ ਅਗਲੀ ੯੭ ਸਾਖੀ ਬੀ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਹੈ। 'ਸੁਮਣਮਾਣੀ' ਦਾ ਭਾਵ ਹੈ 'ਉਮਾਹੂ ਸੋਮੇ ਵਾਂਗ'।