ਗੁਰੂ ਆਖੇ : ਅਰਜਨ ਤੇ ਸੁਰਜਣ ਰੱਖੀ ਨਾਉਂ

 

ਦੌੜੀ-ਦੌੜੀ ਕਾਸ਼ਲ ਬਾਛਲ ਕੋਲ ਆਈ

ਭੈਣੇ ਨੀ ਬਾਛਲੇ

ਮੈਂ ਆਈ ਬਾਬਲ ਵਾਲ਼ੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ

ਸਾਡੇ ਬਾਬਲ ਦੀ ਚੰਗੀ ਵਾਜ਼।

ਦੌੜੀ-ਦੌੜੀ ਬਾਛਲ ਗੋਰਖ ਦੇ ਆਈ

ਗੁਰੂ ਗੋਰਖਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਜਾਣੇ,

ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਦਿਓ ਔਲਾਦ।

 

ਮੋੜੋ ਵੇ ਮੋੜੋ ਇਹਨੂੰ ਚੇਲਿਓ ਮੇਰਿਓ

ਘੜੀ-ਘੜੀ ਮੰਗਦੀ ਔਲਾਦ।

ਪਰ ਬਾਛਲ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਮੁੜੀ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਖੜੀ ਰਹੀ। ਬਾਰਾਂ ਵਰ੍ਹੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੰਘ ਗਏ। ਗੀਤ ਅੱਗੇ ਟੁਰਦਾ ਹੈ :

ਸੱਤਾਂ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀ ਪੌਣ ਜੁ ਝੁੱਲੀ

ਗੁਰੂ ਗੋਰਖ ਗਿਆ

ਗਿਆ ਚੰਜੀ ਵਾਲੇ ਬਾਗ

ਦੌੜੀ-ਦੌੜੀ ਗੋਪੀ ਗੋਰਖ ਦੇ ਆਈ

ਗੁਰੂ ਗੋਰਖਾ

ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਜਾਣੇ

ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਦਿਓ ਔਲਾਦ

ਜੜੀ ਤਾਂ ਬੂਟੀ ਗੁਰੂ ਗੋਰਖ ਨੇ ਦਿੱਤੀ

ਲੈ ਰਾਣੀ ਗੋਪੀ

ਸਿਲੀਅਰ ਤਾਂ ਰਖੀ ਇਹਦਾ ਨਾਂ

ਇਹਦਾ ਸੰਜੋਗ ਦੂਲੋ ਨਾਲ

 

ਸੱਤਾਂ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀ ਪੌਣ ਜੁ ਝੁੱਲੀ

ਗੁਰੂ ਗੋਰਖ ਆਇਆ

ਆਇਆ ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਾਗ

ਗੁਰੂ ਦੇ ਚੇਲੇ ਘਾਹ ਜੋ ਖੋਦਣ

ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਜਾਣੇ

ਵਿੱਚੋਂ ਤਾਂ ਨਿਕਲੀ ਬਾਛਲ ਆਪ

ਗੋਰਖ ਤੁੱਠਾ ਨਾਥ ਜੁ ਤੁੱਠਾ

ਦਿੱਤੀ ਗੁੱਗਲ ਦੀ ਦਾਤ