ਪੂਰਨ ਤੇ ਰਾਣੀ ਲੂਣਾ ਦੀ ਆਪਸੀ ਗੱਲਬਾਤ ਬਾਰੇ ਕਈ ਬੋਲੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹਨ:-

ਲੂਣਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰੀਂ ਪੂਰਨ ਜਾਂਦਾ

ਡਿਗ ਪੈਂਦੀ ਗਜ਼ ਖਾ ਕੇ

ਆ ਵੇ ਪੂਰਨਾ ਕਿਧਰ ਆਇਆ

ਬਹਿ ਗਿਆ ਨੀਵੀ ਪਾ ਕੇ

ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਸੰਗਦਾ ਪੂਰਨਾ

ਜਿੰਦ ਨਿਕਲੂ ਗਰਨਾ ਕੇ

ਤੇਰੇ ਮੂਹਰੇ ਹੱਥ ਬੰਨ੍ਹਦੀ-

ਚੜ੍ਹ ਜਾ ਸੇਜ ਤੇ ਆ ਕੇ ਮਾਈ

 

ਮਾਈ ਪਿਆ ਭੌਂਕਦੇ

ਕਿੱਥੋਂ ਲਗਦੀ ਮਾਈ

ਤੇਰੀ ਖ਼ਾਤਰ ਨਾਲ ਸ਼ੌਕ ਦੇ

ਸੁੰਦਰ ਸੋਜ ਬਛਾਈ

ਹਾਣ ਪਰਮਾਣ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ

ਝੜੀ ਰੂਪ ਨੇ ਲਾਈ

ਗਲ ਦੇ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲੈ ਮੈਨੂੰ

ਕਰ ਸੀਨੇ ਸਰਦਾਈ

ਮੇਵੇ ਰੁੱਤ-ਰੁੱਤ ਦੇ

ਮਸਾਂ ਜੁਆਨੀ ਆਈ

 

ਮਾਈ ਮਾਈ ਪਿਆ ਭੌਂਕਦੋਂ

ਕਿੱਥੋਂ ਸਾਕ ਬਣਾਇਆ

ਕਿੱਥੋਂ ਲਗਦੀ ਮਾਤਾ ਤੇਰੀ

ਕਦ ਮੈਂ ਸੀਰ ਚੁਗਾਇਆ

ਉਹੀ ਲਗਦੀ ਮਾਤਾ ਪੂਰਨਾ

ਜੀਹਨੇ ਪੇਟ ਜਾਇਆ

ਚਲ ਸ਼ਤਾਬੀ ਬੈਠ ਪਲੰਘ ਰੇ

ਕਿਉਂ ਨਖ਼ਰੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ

ਲੂਣਾਂ ਰਾਣੀ ਨੰ-

ਹੱਥ ਬੀਣੀ ਨੂੰ ਪਾਇਆ

 

ਮਨ ਨੂੰ ਮੋੜ ਕੇ ਬੈਠ ਪਾਪਣੇ