ਭਾਦਰੋਂ ਸਿੱਕਾ

ਅੱਸੂ ਕੱਤੇ ਜਿਹਾ ਜੁੱਤਾ

ਜਿਹਾ ਨਾ ਜੁੱਤਾ

217

ਸਾਵਣ ਨਾ ਵਾਹਿਆ ਇਕ ਵਾਰ

ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਵਾਹੇਂ ਬਾਰ-ਬਾਰ

218

ਜੋ ਭਾਦੋਂ ਵਿੱਚ ਸੋਏਗਾ

ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਰੋਏਗਾ

220

ਭਾਦੋਂ ਦੀ ਵਾਹੀ

ਖਾਵੇ ਦੁੱਧ ਮਲਾਈ

221

ਜੱਟ ਜੇ ਸਾਵਣ ਹਲ ਛੱਡੇ

ਆਪਣਾ ਆਪ ਗਵਾਵਣ ਨੂੰ

ਬੁੱਢਾ ਹੋਕੇ ਵਿਆਹ ਕਰਾਵੇ

ਦਾੜ੍ਹੀ ਫੁਲ ਪਵਾਵਣ ਨੂੰ

222

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਾਹੀ ਪੋਹ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥੀਈ ਇਕ ਦੀ ਦੋ

223

ਬਹੁਤ ਜੋਤ ਮਾਘ ਦੀ ਅੱਛੀ

ਪਰ ਧਰਤੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਸੱਚੀ

224

ਦੋਏ ਕੰਮ ਅਵੱਲੇ ਜਾਣ

ਵੱਤੋਂ ਖੁੰਝ ਗਿਆ ਕਿਰਸਾਣ

ਚੌਧਰੀ ਰਿਹਾ ਕਚਿਹਰੀਓਂ ਜਾਣ

225

ਸੌ ਸੀਆ ਇੱਕ ਵੱਤਰ

ਸੌ ਕਾਮਾ ਇੱਕ ਅਹਾਰੀ

226

ਪੇਕੇ ਨਾ ਸੌਹਰਿਆਂ

ਵੱਤਰ ਨਾ ਵਾਹੀਆਂ