ਛੱਡ ਜਾਣਾ ਸੰਸਾਰ

ਜੋ ਹੱਸਿਆ ਸੋ ਲੁੱਟਿਆ

ਸਣੇ ਸਾਰੇ ਘਰ ਬਾਰ

ਜਦੋਂ ਕਪਾਹ ਦੇ ਟੀਂਡੇ ਖਿੜਨ ਦੀ ਤਿਆਹੀ ਕਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਪਾਹ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਉੱਗੇ ਹੋਏ ਖ਼ਰਬੂਜ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦਾ ਫਿਕਰ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—

ਮੂੰਹ ਮੀਟ ਮੂੰਹ ਮੀਟ ਸਜਣਾ

ਤੈਨੂੰ ਲੈਣ ਆਉਣਾ

ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਾ

ਜਾਂ

ਮੂੰਹ ਮੀਚ ਸਹੁਰੇ ਦਿਆ ਅਣਜਾਣਾ

ਆਉਣਗੇ, ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣਗੇ

ਛੱਡ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ

ਜਿੱਥੇ ਕਪਾਹ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਕਪਾਹ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾਤੇ ਬੜੇਵੇਂ ਦੀ ਦੁਰਦਸ਼ਾ ਹਾਸਾ ਉਪਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਸਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ-

ਦਖਾਣੀ ਲੁਹਾਰੀ ਸੰਦ ਮਿਲੇ

ਮਿਲੇ ਜੱਫੀਆਂ ਪਾ ਕੇ

ਖੋਹ ਦਾਹੜੀ ਪੱਟ ਮੁੱਛਾਂ

ਛੱਡੇ ਨੰਗ ਬਣਾ ਕੇ

ਸਾਕਾਂ ਦੇ ਘਰ ਸਾਕ ਆਏ

ਮਿਲੇ ਜੱਫੀਆਂ ਪਾ ਕੇ

ਖੋਹ ਦਾਹੜੀ ਪੱਟ ਮੁੱਛਾਂ

ਛੱਡੇ ਨੰਗ ਬਣਾ ਕੇ

ਅਤੇ

ਉੱਚੇ ਟਿੱਬੇ ਸਿਰ ਮੁਨਾਇਆ

ਰੁੜ੍ਹਦਾ-ਰੁੜ੍ਹਦਾ ਘਰ ਨੂੰ ਆਇਆ

ਜਾਂ

ਸਾਧੂ ਇੱਕ ਪਹਾੜੀ ਚੜ੍ਹਿਆ

ਦਾੜ੍ਹੀ ਮੁੱਛ ਮੁਨਾ ਕੇ ਮੁੜਿਆ

ਹੋਰ

ਬਾਤ ਪਾਵਾਂ ਬਤੌਲੀ ਪਾਵਾਂ

ਬਾਤ ਨੂੰ ਲੱਗੇ ਝਾਵਾਂ

ਆਪ ਤਾਂ ਅੜੀਏ ਲੰਘ ਗਈਓਂ