"ਤੂੰ ਪਈ ਮੈਂ ਲੜਕਦਾ

ਮੈਂ ਕੀ ਜਾਣਾ

ਆਹ ਕੀ ਆਉਂਦਾ ਖੜਕਦਾ ।"

ਕੱਦੂਆਂ ਦੀ ਵੇਲ ਦਾ ਵਰਨਣ ਤੱਕ-

ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੀਬੀ ਖੜੀ

ਚਾਰ ਉਸ ਦੇ ਕਾਕੇ

ਇੱਕ ਮੋਢੇ ਇੱਕ ਢਾਕੇ

ਇੱਕ ਰਸਤੇ ਵੱਲ ਨੂੰ ਝਾਕੇ

ਇੱਕ ਬਾਪੂ-ਬਾਪੂ ਆਖੇ

ਮੂੰਗਫਲੀ ਦੀ ਗੱਠੀ ਦੀ ਗਿਰੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਗੁਲਾਬੋ ਜੱਟੀ ਦਾ ਭੁਲੇਖਾ ਪਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ-

ਨਿੱਕੀ ਜੇਹੀ ਹੱਟੀ

ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਗੁਲਾਬ ਜੱਟੀ

ਅਤੇ

ਇੱਕ ਕੌਲੀ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਪਿਓ ਜੰਮੇ

ਅਤੇ

ਇੱਕ ਨਿੱਕੀ ਜੇਹੀ ਡੱਬੀ ਵਿੱਚ

ਮਾਂ ਪਿਓ ਸੁੱਤੇ

ਸਣ ਦੇ ਪੱਕ ਚੁੱਕੇ ਖੇਤ ਦੇ ਕੋਲ ਮੱਝਾਂ ਚਾਰਦਾ ਪਾਲੀ ਹਵਾ ਦੇ ਬੁੱਲੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਨੋਖਾ ਜਿਹਾ ਰਾਗ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। ਸੁਣ ਕੇ ਬੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਝੱਟ ਬੁਝਾਰਤ ਸੁਝ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—

ਆਂਡੇ ਸੀ ਜਦ ਬੋਲਦੇ ਸੀ

ਬੱਚੇ ਬੋਲਣੋ ਰਹਿ ਗਏ

ਮੂਰਖਾਂ ਨੇ ਕੀ ਬੁਝਣੀ

ਚਤਰ ਬੁਝਣੋਂ ਰਹਿ ਗਏ

ਅਤੇ

ਬਾਤ ਪਾਵਾਂ ਬਤੌਲੀ ਪਾਵਾਂ

ਜਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਨਾਵੇ

ਲੱਕੜੀਆਂ ਟੁਕ ਢੇਰੀ ਕੀਤੀ

ਚਮੜਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਕਾਵੇ

ਹੋਰ

ਇੱਕ ਬਾਤ ਕਰਤਾਰੋ ਪਾਈਏ

ਬੈਠੀ ਜਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਵੇ

ਹੱਡੀਆਂ ਉਹਦੀਆਂ ਬਲਣ ਮਸਾਲਾਂ