ਜੱਟ ਦੇ ਘਰ
ਆਸ਼ਕ ਕਦੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ
ਇਸ਼ਕ 'ਚ ਡੁੱਬਿਆ ਜਾਤ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਨ ਤੋਂ ਤਾਰੇ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ
ਤੂੰ ਸੋਚ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਅਲਹਿਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ
ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਖੋਹ ਲਿਆ
ਮੈਂ ਜੱਟ ਦੇ ਘਰ ਜੋ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ
ਸਾਰੀ ਕਾਇਨਾਤ ਦੇ ਪਹਾੜ ਪੱਥਰ
ਮੇਰੇ ਸੀਨੇ ਆ ਕੇ ਬਹਿ ਗਏ ਨੇ
ਲਾਸ਼ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ ਤਨ ਅੰਦਰ
ਉਹ ਰੂਹ ਜੋ ਕੱਢ ਕੇ ਲੈ ਗਏ ਨੇ
ਦਿਲ ਨਾਲ ਸਾਹ ਵੀ ਲੈ ਗਏ
ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਇਸ 'ਚ ਫਾਇਦਾ ਨੀ ਹੋਇਆ
ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਖੋਹ ਲਿਆ
ਮੈਂ ਜੱਟ ਦੇ ਘਰ ਜੋ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ
ਏ ਖੁਦਾ! ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਖੂਨ ਖਰਾਬੇ ਹੋਏ
ਤੂੰ ਫਿਰ ਵੀ ਇੰਨਾ ਜਬਰ 'ਚ ਹੈਂ
ਜੇ ਬਾਹਰ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਨਾ ਬਚਦਾ
ਚੰਗਾ ਹੈ ਅੱਲਾ ਤੂੰ ਕਬਰ 'ਚ ਹੈਂ
ਤੂੰ ਆਪ ਮਿਲਾਇਆ ਆਪ ਛੁਡਾਇਆ
ਰੱਬਾ ਤੂੰ ਬਾਹਲਾ ਭੈੜਾ ਨੀ ਹੋਇਆ?
ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਖੋਹ ਲਿਆ
ਮੈਂ ਜੱਟ ਦੇ ਘਰ ਜੋ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ
