ਤੇਰਾ ਚਲੇ ਜਾਣਾ ਸੀਨੇ ਕਿੱਲ ਗੱਡ ਕੇ

ਅਸਾਂ ਵੇਖੀ ਜਾਣਾ ਪਲਕਾਂ ਵਿਛਾਅ

ਰਾਹਾਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਟੱਡ ਕੇ

ਤੇਰਾ ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਖੁਸ਼ ਏਂ

ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ ਮਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ

 

ਮਸਾਂ ਤਾਂ ਸੌਣ ਦਾ ਨਾਟਕ ਕਰਦਾ ਮੈਂ

ਐਵੇਂ ਨੀਂਦ 'ਚੋਂ ਨਾ ਜਗਾਇਆ ਕਰ

ਰਹਿਮ ਕਰ ਜਾਂ ਅਹਿਸਾਨ ਕਰਦੇ

ਮੇਰੇ ਖਾਬਾਂ 'ਚ ਨਾ ਆਇਆ ਕਰ

ਜੇ ਆਉਣਾ ਘੜੀ ਬਹਿ ਕੇ ਜਾਇਆ ਕਰ

ਜਾਂ ਸੁਫ਼ਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਦੀ ਨਾ ਕਰਾਇਆ ਕਰ

 

ਇਹ ਸੁਫ਼ਨਾ ਮਾਰ ਮੁਕਾਉਂਦਾ ਅੰਦਰੋਂ

ਸਮਝ ਨੀ ਆਉਂਦੀ ਕੀ ਕਰਾਂ

ਤੈਨੂੰ ਮਸਜਿਦ 'ਚੋਂ ਮੰਗਾਂ ਜਾਂ ਮੰਦਰੋਂ

ਤੈਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਲੱਭਾਂ ਜਾਂ ਅੰਬਰੋਂ

ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਤੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹਵੇਂ

ਆ ਪਤਾ ਲੈ ਜਾਵੀਂ ਮੇਰਾ ਕਬਰੋਂ