ਮੈਂ ਤੇ ਮੈਂ

ਬੜੀ ਦੇਰ ਹੋ ਗਈ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਹੱਸੇ ਨੂੰ

ਮਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਵਣ ਦਾ

ਪਰ ਜਦ ਹੱਸਦਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੱਸਦਾ ਬਹੁਤ ਆਂ

 

ਬੜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੇ ਰਵਾਉਣ ਦੀ

ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਮੇਰੇ ਖਿਆਲ ਖੋਲ੍ਹ ਦੀ

ਪਰ ਜਦ ਰੋਵਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਰੋਂਦਾ ਬਹੁਤ ਵਾਂ

 

ਵੈਸੇ ਤਾਂ ਅੱਖ ਦੀ ਨੀਂਦਰ ਨਾਲ ਬਣਦੀ ਨਹੀਂ

ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਜਾਗਦਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਵਾਂ

ਪਰ ਜਦ ਸੌਵਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸੌਂਦਾ ਬਹੁਤ ਵਾਂ

 

ਜਵਾਨੀ ਚੁੱਪ-ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਬੀਤ ਚੱਲੀ

ਸ਼ਾਇਦ ਬੁਢਾਪਾ ਵੀ ਇੱਦਾਂ ਹੀ ਗੁਜ਼ਰ ਜਾਵੇ

ਪਰ ਜਦ ਬੋਲਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਰੋਲਾ ਪਾਉਂਦਾ ਬਹੁਤ ਵਾਂ

 

ਰੌਣਕੀ ਜਿਹਾ ਆਖਦੇ ਸੀ ਸਭ ਮੈਨੂੰ

ਕੀ ਕਰਾਂ ਰੋਣੇ ਮੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਆਏ ਆ

ਪਰ ਜਦ ਹਸਾਵਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹਸਾਉਂਦਾ ਬਹੁਤ ਵਾਂ

 

ਮਾਰ ਲਿਆ ਖ਼ੁਦ 'ਚੋਂ ਨਫ਼ਰਤ, ਈਰਖਾ ਤੇ ਚਿੜਚਿੜਾਪਨ

ਬੱਸ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਲਿਆ ਕਬਰਾਂ ਵਾਂਗ

ਪਰ ਜਦ ਗੁੱਸਾ ਆਉਂਦਾ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਬਹੁਤ ਵਾ