ਅੱਖ ਦੀ ਲਾਲੀ

ਅਸੀਂ ਜੋਬਨ ਦੀ ਰੁੱਤ ਮਾਣ ਰਹੇ ਸੀ,

ਅਚਾਨਕ ਬਿਰਹਾ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਕਿੱਥੋਂ ਛਾ ਗਈ ਏ!

ਬੜੀ ਰੌਣਕ ਸੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ,

ਵਸਲਾਂ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਦੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਪੱਤੇ ਖਾ ਗਈ ਏ!

ਉੱਡ ਗਿਆ ਹਰ ਨੂਰ ਇਹ ਨੂਰੀ ਮੁੱਖੜੇ ਤੋਂ,

ਸਾਡੇ ਸਜਣ ਫੱਬਣ ਦੀਆਂ ਰੀਝਾਂ, ਸੁਫ਼ਨੇ ਢਾਹ ਗਈ ਏ!

ਕੀ ਦੱਸੀਏ ਹੁਣ ਕਿੱਸਾ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਾਲੀ ਦਾ,

ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਇਹ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਏ!