ਬੜੇ ਚਿਰਾਂ ਬਾਦ

ਬੜੇ ਚਿਰਾਂ ਬਾਦ ਕਲਮ 'ਚ ਸਿਆਹੀ ਭਰਨ ਲੱਗਾ ਹਾਂ

ਸ਼ਾਇਦ ਸੋਚਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਹੋਰ ਸਾਂਭਿਆ ਨੀ ਜਾ ਰਿਹਾ

ਤਾਂਹੀ ਮੈਂ ਚਿੱਟੇ ਵਰਕੇ ਨੂੰ ਕਾਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਹਾਂ

ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਹੀ ਗੁਜ਼ਰ ਗਈ

ਅੱਜ ਮੈਂ ਖ਼ੁਦ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖ਼ੁਦ ਪੜ੍ਹਨ ਲੱਗਾ ਹਾਂ

ਜਦੋਂ ਕਦੇ ਆਕੇ ਬਹਿ ਜਾਂਦੀ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਸਰਾਹਣੇ

ਜਦ ਕਦੇ ਵੀ ਮੈਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਨ ਲੱਗਾ ਹਾਂ

ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚੋਂ ਕਦੋਂ, ਕਿਵੇਂ ਤੇ ਕਿਸ ਦਿਨ ਨਿਕਲਿਆ

ਕਲੰਡਰ ਦੀ ਭੈੜੀ ਉਹ ਤਰੀਕ ਮੜ੍ਹਨ ਲੱਗਾ ਹਾਂ

ਮੈਂ ਮਰ ਚੱਲਿਆ ਉਡੀਕ 'ਚ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਮਾਰਦੇ

ਕੀ ਦੱਸਾਂ ਹੁਣ ਤਾਂ ਮੈਂ ਖ਼ੁਦ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰਨ ਲੱਗਾ ਹਾਂ

ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਮਿਲਾਂਗੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ

ਨਿਕੰਮੇ ਸਰੀਰ 'ਚੋਂ ਰੂਹ ਨੂੰ ਮਨਫ਼ੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਹਾਂ

ਜਿਉਂਦੇ ਜੀ ਨਾ ਸਮਝੀ ਸ਼ਾਇਦ ਮਰਨੋਂ ਬਾਦ ਸਮਝ ਜਾਵੇਂ

ਕਿ ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਦਾ ਸਕੂਨ ਅਤੇ ਰੂਹ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਤੂੰ ਏ

ਇਸੇ ਆਸ 'ਚ ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਖ਼ਾਤਰ ਮਰਨ ਲੱਗਾ ਹਾਂ