ਭਾਵ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਛਾਣ ਲਵੋ... ਮੈਂ ਮਿਟ ਗਿਆ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਹਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ..... ਅਤੇ ਮਨ ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ.....

ਹੁਣ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੋ ਤਾਂ ਅੰਦਰ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਟ ਗਿਆ ਹੈ... ਹੌਲੀ- ਹੌਲੀ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹਣਾ... ਉਹ ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।

ਇਸ ਤਿੰਨ ਸੂਤਰ ਸਮਾਧੀ ਦੇ ਲਈ-ਪਹਿਲਾ, ਹਨੇਰਾ । ਦੂਜਾ ਇਕੱਲਾ ਹੋਣਾ। ਤੀਜਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਣਾ । ਹੁਣ ਅੰਤਮ ਦਸ ਮਿਨਟ ਦੇ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਾਂਗੇ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਮੈਂ ਸਮਝਾਉਣ ਦੇ ਲਈ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਵਾਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖ਼ਿਆਲ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣ। ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਦਾ ਸਾਂਝਾ-ਰਲਵਾਂ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦਸ ਮਿਨਟ ਦੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਕਰਾਂਗੇ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਖੋ ਹੀ ਗਏ, ਬਚੇ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਅਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਰਹੇਗੀ, ਬਾਹਰ ਮਸ਼ੀਨ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਸੜਕ ਤੋਂ ਲੰਘੇਗਾ ਅਤੇ ਕੋਈ ਪੰਛੀ ਅਵਾਜ਼ ਕਰੇਗਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਪਚਾਪ ਸੁਣਦੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ। ਜੋ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ।

ਹੁਣ ਅੰਤਮ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦੇ ਲਈ ਬੈਠੇ । ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਵੋ, ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਢਿੱਲਾ ਛੱਡ ਦਿਉ। ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਵੋ, ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਢਿੱਲਾ ਛੱਡ ਦਿਉ।

ਚਾਰ-ਚੁਫੇਰੇ ਹਨੇਰਾ ਹੈ—ਚਾਰ-ਚੁਫੇਰੇ ਹਨੇਰਾ ਹੈ ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਕੋਈ ਸੰਗੀ ਨਹੀਂ, ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਢਿੱਲਾ ਛੱਡ ਦਿਉ ਬਿਲਕੁਲ, ਮਿਟਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨੀ ਹੈ... ਬਿਲਕੁਲ ਢਿੱਲਾ ਛੱਡ ਦਿਉ ਅਨੁਭਵ ਕਰੋ ਸਰੀਰ ਢਿਲਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਬਿਲਕੁਲ ਢਿੱਲਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਨੇਰਾ ਹੈ ਘਣਾ... ਚਾਰ- ਚੁਫੇਰੇ ਹਨੇਰਾ ਹੀ ਹਨੇਰਾ ਹੈ. ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਕੋਈ ਸੰਗੀ ਨਹੀਂ, ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ... ਅਤੇ ਮਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮਿਟ ਰਿਹਾ ਹਾਂ... ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ... ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੂੰਦ ਕਿਸੇ ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਮਿਟਣ ਦੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਉ । ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਢਿੱਲਾ ਛੱਡ ਦਿਉ।

ਅਨੁਭਵ ਕਰੋ-ਸਰੀਰ ਢਿੱਲਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਸਰੀਰ ਢਿੱਲਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ... ਬਿਲਕੁਲ ਢਿੱਲਾ ਛੱਡਦੇ ਜਾਉ ਮਿਟਣਾ ਹੀ ਹੈ.. ਬਿਲਕੁਲ ਢਿੱਲਾ ਛੱਡ ਦਿਉ... ਸਰੀਰ ਢਿੱਲਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ... ਢਿੱਲਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ... ਢਿੱਲਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਸਰੀਰ ਢਿੱਲਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ... ਸੁਆਸ ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ.. ਸੁਆਸ ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ... ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ...

ਹੁਣ ਦਸ ਮਿਨਟ ਦੇ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਮਿਟ ਜਾਉ ਜਿਵੇਂ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਮਰ ਗਿਆ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਮਰ ਗਿਆ ਹਾਂ... ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਪੈਂਦੀਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ... ਸੁਣਦੇ ਰਹੋਗੇ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆਦਮੀ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ... ਜੋ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ. ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦਸ