ਇਲਾਕਾ ਸਬਰਾਓ ਤੇ ਸਰਹਾਲੀ ਆਦਿਕ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ੧੮੫੯ ਬਿਕਮੀ ਨੂੰ ਸਰਦਾਰ ਬਘੇਲ ਸਿੰਘ ਮਰ ਗਿਆ। ਓਸ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਸਰਦਾਰਨੀ ਰਾਮ ਕੌਰ ਨੇ ਜਿਲ੍ਹਾ ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਦੇ ਦੋ ਲੱਖ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਤੇ ਕਬਜਾ ਕਰੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਰਤਨ ਕੌਰ ਨੇ ਛਲੋਦੀ ਵਾਲੇ ੩ ਲੱਖ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਤੇ। ਸੰਮਤ ੧੮੬੩ ਬਿਕ੍ਰਮੀ ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਰਤਨ ਕੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਦਾ ਖੁਰਦੀਨ ਦਾ ਇਲਾਕਾ ਜੋਧ ਸਿੰਘ ਕਲਸੀਏ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੇ ਪ੍ਰਗਣਾ ਬਹਲੋਪੁਰ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰ ਵੀਰ ਭਾਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।

੧੮੬੫ ਬਿਕ੍ਰਮੀ ਨੂੰ ਸਤਲੁਜ ਦੇ ਪਰਲੇ ਪਾਸੇ ਦਾ ਮੁਲਕ ਜਦ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤਦ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋ ਕੇ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਲਿਖੇ ਗਏ ਤੇ ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਛਾਉਣੀ ਬਣ ਗਈ।

ਰਤਨ ਕੌਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਫਰਯਾਦੀ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਪੁਚਾਈ ਗਈ। ਕਰਨਲ ਲੂਨੀ ਅਕਟਰ ਨੇ ਪ੍ਰਗਨਾ ਖੁਰਦੀਨ ਵਾਪਸ ਦਵਾ ਦਿੱਤਾ। ੧੯੦੫ ਵਿੱਚ ਜਦ ਰਤਨ ਕੌਰ ਮਰ ਗਈ ਤਦ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਓਹਦਾ ਇਹ ਇਲਾਕਾ ਜ਼ਬਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਰਤਨ ਕੌਰ ਦਾ ਇਲਾਕਾ ਛਲੋਦੀ ਵਾਲਾ ਅੱਗੇ ਆ ਚੱਕਾ ਸੀ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਤਨ ਕੌਰ ਦਾ ਮਾਲ ਜ਼ਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਾਲੀ ਸਾਹਿਬ ਛਲੋਦੀ ਗਏ। ਤਦ ਓਹਦੇ ਖਜਾਨੇ ਵਿਚੋਂ ੭੫ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਜਵਾਹਰਾਤ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਆਦਿਕ ਨਿੱਕਲੇ। ਇੱਕ ਗਹਿਣਾ ੫੦ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ੨ ਲੱਖ ਦਾ, ਤੇ ਇੱਕ ਛੜੀ ੩੦ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਮਾਲ ਵੇਖ ਕੇ ਮਾਲੀ ਸਾਹਿਬ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਸੰਤਾਨ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਰਦਾਰ ਬਘੇਲ ਸਿੰਘ ਦੀ ਇਹ ਸਾਰੀ ਜਾਇਦਾਦ ਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਕਬਜਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਜਾਗੀਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਜਾਇਦਾਦ ਨੇਕੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਖ਼ਰਚ ਕੀਤਾ ਕਰਨ। ਜਿਸ ਤੋਂ ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕੀਰਤੀ ਹੋਵੇ ਤੇ ਅੱਗਾ ਸੌਰੇ।