ਜਾੱਨ ਅਸਾਰਾਫ਼

ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਬਸ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ। "ਬਾਹਰੋਂ ਉੱਥੇ” ਤੇ “ਅੰਦਰੋਂ ਇੱਥੇ" ਦਾ ਕੋਈ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ 'ਚ ਹਰ ਚੀਜ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਊਰਜਾ ਖੇਤਰ ਹੈ।

ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਵੀ ਇਸ ਵੱਲ ਦੇਖੋ, ਸਿੱਟਾ ਉਹੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇਕ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਾਂ ਤੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇਕ ਊਰਜਾ ਖੇਤਰ, ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮਸਤਿਸ਼ਕ, ਇਕ ਚੇਤਨਾ ਜਾਂ ਇਕ ਰਚਨਾਤਮਕ ਸ੍ਰੋਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰੋ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਹਾਂ।

ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਇਕ ਹੋਣ ਦੇ ਸੰਦਰਭ 'ਚ ਜੇਕਰ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਕਰਸ਼ਨ ਦੇ ਨਿਯਮ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਦੀ ਅਸਲ ਪੂਰਨਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਪਾਓਗੇ।

ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਜਾਓਗੇ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਦੇ ਬਾਰੇ 'ਚ ਤੁਹਾਡੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਮੁੜਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਗੇ। ਅਸੀਂ ਇਕ ਹਾਂ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤਕ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜਦੋਂ ਤਕ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ ਕੇ ਉਸ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਵਜੂਦ ਵਿਚ ਨਾ ਲਿਆਓ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁਣਨ ਦੀ ਸਤੰਤਰ ਇਛਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਰਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਇਕੋ-ਇਕ ਚੰਗਿਆਈ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਭਾਵ 'ਤੇ ਗੌਰ ਕਰੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਚੋਂ ਹਰ ਇਕ ਦਾ ਆਧਾਰ ਡਰ ਹੈ। ਉਹ ਵਖਰੇਵੇਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਜੁਦਾ ਦੇਖਣ ਕਾਰਣ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਹੋੜ ਵਖਰੇਵਾ ਦਾ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ 'ਚ ਹੋੜ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਾਰਣ ਘਾਟੇ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਪੂਰਤੀ ਸੀਮਤ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਹਰ ਇਕ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਵਸਤੂ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸਲਈ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲੇ ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਹੋੜ ਜਾਂ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ