ਤੇ ਅੱਗੋਂ ਖਲਾਅ ਹੀ ਖਲਾਅ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਰਚਾਂ ਦੇ ਵਾਂਗ ਲੜੇ

 

ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦਾ ਸਾਰਾ ਹੰਭ ਗਿਆ ਹਾਂ,

ਇਸ ਮਸ਼ੀਨੀ ਜਹੀ ਹਫੜਾ ਦਫੜੀ 'ਚ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ

ਜਿੱਥੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਵੇਗ 'ਚ, ਆਪਣੇ ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਗਏ ਹਨ

 

ਮੈਂ - ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸਾਂ,

ਇਹ ਕੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹਾਂ ?

 

ਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਸੜਕ 'ਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਕਿਸੇ ਮਾਡਲ ਸਕੂਲ ਦੇ ਰਿਕਸ਼ਾ ਵਿੱਚ

'ਛੜੱਪ ਦੇਣੀ" ਚੜ੍ਹ ਜਾਵਾਂ ਤੇ ਟਾਫੀ ਚੂਸਦਾ ਹੋਇਆ

ਇਸ ਉੱਧੜੇ ਗੁੱਧੜੇ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ, ਮਾਸੂਮ ਜਹੀ ਤੱਕਣੀ ਨਾਲ ਘੂਰਾਂ

ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਲਮੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਉੱਤੇ,

ਨਵੇਂ ਸਿਰਿਓਂ ਯਕੀਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਾਂ

ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇੰਨ ਬਿੰਨ ਸੱਚੀਆਂ ਹੀ ਹੋਣ...

***