ਹਾਂ ਉਦੋਂ...

ਜੁੱਗਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੇਲਣਾ ਚਲਦਾ ਹੈ

ਪੀੜੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਰੁੱਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ

ਤੁਹਾਡਾ ਸੁਹਜ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਕੌਣ ਪੜ੍ਹੇ

ਕੁਰਲਾਹਟਾਂ, ਚੀਸਾਂ ਦੀ ਏਸ ਦਲਦਲ ਵਿੱਚ

ਉਹ ਕਿਸ ਹੱਦ ਤੀਕ ਢੂੰਡਣਗੇ

ਸਲੋਨੇ ਤਾਲ ਸ਼ਬਦਾਂ 'ਚੋਂ

ਲਹੂ ਆਪਣੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਿੱਚੁੜਦਾ ਹੋਵੇ

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਦਾ ਪੱਲਾ...

 

ਉਖੇੜਨ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਅਮਲ ਕਤਲਾਂ ਦਾ

ਵਕਤ ਦੇ ਵੇਲਣੇ 'ਚ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਂਹ

ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕਲਾ-ਬਿਰਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਬਸ

ਪਰਚਾਉਣ ਨਹੀਂ ਆਏ

ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਹੂ ਦੀ ਸੜ੍ਹਾਂਦ 'ਚੋਂ

ਤੁਸਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸੁਹਜ ਲੱਭਣਾ ਹੈ...

 

ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ

ਅਸੀਂ ਮਹਿਕਦਾਰ ਸ਼ੈਲੀ 'ਚ ਲਿਖੀਏ

ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੀਤ

ਸੁੱਕੇ ਸਲਵਾੜ੍ਹ 'ਚੋਂ ਲੱਭਦੇ ਹੋ

ਬਹਾਰ ਦੀ ਰੂਹ –

ਕਿੰਨੀ ਗ਼ਲਤ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਗਏ ਹੋ ਤੁਸੀਂ!

ਇਹ ਸਲਵਾੜ੍ਹ ਤਾਂ ਅੱਜ ਜਾਂ ਭਲਕ ਸੜ ਜਾਣਾ ਹੈ

ਨਾਲ ਹੀ ਭਸਮ ਹੋ ਜਾਣੀਂ

ਉਜਾੜ ਦੀ ਮਾਰੂ-ਦਹਿਸ਼ਤ

ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਬਾਂਝ-ਪਰਤ...