ਮੈਂ ਕਹਿਨਾ ਵਾਂ ਇਹ ਦੀ ਨੀਂਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੋ

ਆਗੂ ਕਹਿੰਦੇ ਮੱਥਾ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਏ।

ਬੁਜਦਿਲ ਨੇ ਉਹ 'ਬਾਬਾ' ਜਿਹੜੇ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ

ਤਕਦੀਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਲਾ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਏ।

ਸ਼ਾਇਰ ਓਸ ਸੂਰਜ ਦੀ ਆਸ ਲਾਉਂਦਾ ਏ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਮਾੜੇ ਧੀੜੇ ਦੀ ਸੀਤ ਲੱਥ ਜਾਵੇਗੀ। ਆਪਣੇ ਤਬਕੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਇਰ ਆਪਣੇ ਅਸਲੇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਵੀ ਰੱਖਦਾ… ਪੰਜਾਬੀ ਅਸਲਾ, ਕਮਾਊ, ਅਣਖੀ, ਮਿਹਨਤੀ, ਲੋਕੀਂ। ਜੱਦੋ ਜਹਿਦ ਵਾਲੀ ਰਾਹ ਤੇ ਭਾਰੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ, ਚੁੱਪ-ਚੁਪੀਤੇ ਸਹਿ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਹਨਾਂ ਬਾਰੇ, ਇੱਕ ਜਾਨਦਾਰ, ਸ਼ਾਇਰ ਨਿਹਮਤ ਮਾਹਿਮਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ

ਅਣਖ ਦੀ ਚਿਣਗ ਚਵਾਤੀ

ਸਾਡੇ ਅਸਲੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੋ

ਬਾਬਾ ਨਜਮੀ ਕਹਿੰਦਾ:

ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਤੇ ਦੁੱਲ੍ਹਾ, ਜਬਰੂ ਮੇਰਾ ਲਹੂ

ਕਿੰਝ ਖਲੋਵਾਂ, ਗ਼ਜ਼ਨੀ ਤੇ ਤੈਮੂਰੀ ਨਾਲ

ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਖੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਏ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਸੱਤ । ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਦਾ ਕਬੀਲਾ ਵੱਖਰਾ। ਉਸੇ ਕਬੀਲਾ ਦਾ ਬੰਦਾ। ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ। ਵੱਖਰੀ ਟਾਈਪ ਦਾ। ਦਰਬਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਨਈਂ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਫੱਬਦੀ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲਿਖਦੇ ਨੇਂ। ਇੰਝ ਤਬਕਾਤੀ (ਸ਼੍ਰੇਣਕ) ਦਸਤੂਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਰ ਏ।

- ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਕੁਹਜਾ ਪੁੱਤਰ ਲੰਬੜਾਂ ਦਾ

ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫਿਰਦਾ ਏ ਮਗਰੂਰੀ ਨਾਲ

- ਲੋਕਾਈ ਦੇ ਸ਼ਾਇਰ ਦਾ ਆਖਿਆ ਆਪਣਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ

ਨਜਮੀਂ ਦੀ ਇਕ ਨਜਮ ਵਰਗੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਹੈ 'ਕੰਧਾਂ ਰੇਤ ਦੀਆਂ'

ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਨਖਿੱਦ ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ। ਭੁਰਦੀਆਂ ਢਹਿੰਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਨਵੇਂ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਘੇਰਾ ਪਾਈ ਖੜੀਆਂ ਨੇ। ਕੰਧਾਂ ਭੁਰਦੀਆਂ ਨੇ, ਪਰ ਢਹਿੰਦੀਆਂ ਨਹੀਂ। ਏਹੋ ਕੰਧਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਜੀਵਨ ਭੋਰਾ ਭੋਰਾ ਕਰਕੇ ਭੋਰੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ। ਪਰ ਕੋਈ ਅਜੇਹਾ ਸੂਰਮਾ ਨਹੀਂ ਜੰਮਦਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਧੱਕਾ ਮਾਰੇ। ਢਹਿੰਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਢਾਹ ਕੇ ਨਵੀਂ ਨੀਂਹ ਉਸਾਰੇ।

- ਮੇਰੇ ਆਲ ਦੁਵਾਲੇ ਕੰਧਾਂ ਰੇਤ ਦੀਆਂ

ਕਿੰਝ ਨਾ ਲੱਗਣ ਪਾਲੇ, ਕੰਧਾਂ ਰੇਤ ਦੀਆਂ

- ਮੀਂਹ ਵੀ, ਨਾਲ ਹਨੇਰੀ, ਦੀਵੇ ਰੱਖਣ ਲਈ

ਕਿੰਝ ਬਣਾਵਾਂ ਆਲੇ, ਕੰਧਾਂ ਰੇਤ ਦੀਆਂ

- ਮੋਘੇ ਦਾ ਮੂੰਹ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੇ

ਕਰ ਗਏ ਯਾਰ ਹਵਾਲੇ, ਕੰਧਾਂ ਰੇਤ ਦੀਆਂ।