

'ਮੁਨੀਰ' ਨਿਅ ਜੀ
ਵਿਸਾਲਾ ਕੀ ਖ੍ਵਾਹਿਸ਼
ਕਹਿ ਭੀ ਦੇ ਅਬ ਵੋ ਸਬ ਬਾਤੇਂ
ਜੋ ਦਿਲ ਮੇਂ ਪੋਸ਼ੀਦਾ ਹੈਂ
ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਦਿਖਾ ਦੇ ਮੁਝ ਕੋ
ਜੋ ਅਬ ਤਕ ਨਾਦੀਦਾ" ਹੈਂ
ਏਕ ਹੀ ਰਾਤ ਕੇ ਤਾਰੇ ਹੈਂ
ਹਮ ਦੋਨੋਂ ਇਸ ਕੋ ਜਾਨਤੇ ਹੈਂ
ਦੂਰੀ ਔਰ ਮਜਬੂਰੀ ਕਿਆ ਹੈ
ਇਸ ਕੋ ਭੀ ਪਹਿਚਾਨਤੇ ਹੈਂ
ਕਿਉਂ ਫਿਰ ਦੋਨੋਂ ਮਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕਤੇ
ਕਿਉਂ ਯੇ ਬੰਧਨ ਟੂਟਾ ਹੈ
ਯਾ ਕੋਈ ਖੋਟ ਹੈ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਮੇਂ
ਯਾ ਮੇਰਾ ਗ਼ਮ ਝੂਟਾ ਹੈ
1. ਮੇਲ 2. ਲੁਕੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਾਮਿਲ 3. ਅਣਦੇਖੇ