ਕਾਸ਼ ਵੋ ਜੀਨਤੇ-ਆਗੋਸ਼ ਕਿਸੀ ਕੀ ਬਨ ਜਾਏ

ਔਰ ਮੁਝੇ ਗਰਮੀ-ਏ-ਪੈਮਾਨੇ-ਵਫ਼ਾ ਮਿਲ ਜਾਏ

 

ਮੁਸਹਿਫ਼ ਇਕਬਾਲ ਤਸੀਫੀ

 

ਲੋਗ ਕਹਿਤੇ ਹੈਂ

ਲੋਗ ਕਹਿਤੇ ਹੈਂ ਕਿ “ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ

ਵਕਤ ਹਰ ਜ਼ਖ਼ਮ ਤੋਂ ਭਰ ਦੇਤਾ ਹੈ”

ਤੁਮ ਭੀ ਲੋਗੋਂ ਕੀ ਕਹੀ ਬਾਤੋਂ ਮੇਂ ਆ ਜਾਤੀ ਹੋ

ਏਕ ਲਮਹੇ ਕੇ ਲੀਏ

ਮੁਜ਼ਮਹਿਲ ਹੋ ਕੇ ਯਹੀ ਸੋਚਤੀ ਹੋਗੀ ਸ਼ਾਇਦ

ਮੇਰੇ ਬਚਪਨ ਕਾ ਵੋ ਸਾਥੀ, ਵਹੀ ਪਾਗਲ ਲੜਕਾ

ਵੋ ਭੀ ਅਬ ਭੂਲ ਗਇਆ ਹੋਗਾ ਮੁਝੇ

ਲੋਗ ਕਹਿਤੇ ਹੈਂ ਕਿ "ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ

ਵਕਤ ਹਰ ਜ਼ਖ਼ਮ ਕੋ ਭਰ ਦੇਤਾ ਹੈ”

ਬੇਸਬਬ ਅਪਨੀ ਜਫ਼ਾਓਂ ਪੇ ਪਸ਼ੇਮਾਨ' ਨ ਹੋ

ਲੋਗ ਕਹਿਤੇ ਹੈਂ — ਮਗਰ

1. ਗੰਦ (ਜੀਵਨ) ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ 2. ਪਿਆਰ ਨਿਭਾਉਣ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਗਰਮੀ 3. ਅੱਤਿਆਚਾਰ, ਅਨਿਆਂ 4. ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ, ਲੱਜਿਤ ਰਹਿਤੇ ਹੈਂ ਵੋ ਮੂਨਿਸ ਜਿਨਕੀ