ਨ. ਮ. 'ਰਾਸ਼ਿਦ'

 

ਬੇਕਰਾਂ ਰਾਤ ਕੇ ਸੰਨਾਟੇ ਮੇਂ !

ਤੇਰੇ ਬਿਸਤਰ ਪੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਕਭੀ

ਬੇਕਰਾਂ ਰਾਤ ਕੇ ਸੰਨਾਟੇ ਮੈਂ !

ਜਜ਼ਬਾ-ਏ-ਸ਼ੌਕ ਸੇ ਹੋ ਜਾਤੇ ਹੈਂ ਏਜ਼ਾ" ਮਦਹੋਸ਼

ਔਰ ਲੱਜ਼ਤ ਕੀ ਗਿਰਾਂਬਾਰੀ' ਸੇ

ਜਿਹਨ" ਬਨ ਜਾਤਾ ਹੈ ਦਲਦਲ ਕਿਸੀ ਵੀਰਾਨੇ ਕੀ

ਔਰ ਕਹੀਂ ਉਸ ਕੇ ਕਰੀਬ

ਨੀਂਦ, ਆਗ਼ਾਜ਼ੇ-ਚਮਿਸਤਾਂ' ਦੇ ਪਰਿੰਦੇ ਕੀ ਤਰਹ

ਖ਼ੌਫ਼ ਦਿਲ ਕੇ ਕਿਸੀ ਮੌਹ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਕਾ ਲੀਏ

ਅਪਨੇ ਪਰ ਤੋਲਤੀ ਹੈ, ਚੀਖ਼ਤੀ ਹੈ !

ਬੇਕਰਾਂ ਰਾਤ ਕੇ ਸੰਨਾਟੇ ਮੇਂ

ਤੇਰੇ ਬਿਸਤਰ ਪੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਕਭੀ

ਆਰਜ਼ੂਏਂ ਤੇਰੇ ਸੀਨੇ ਕੇ ਕੁਹਿਸਤਾਨੋਂ ਮੇਂ*

ਜ਼ੁਲਮ ਸਹਿਤੇ ਹੂਏ ਹਬਸ਼ੀ ਕੀ ਤਰਹ ਰੇਂਗਤੀ ਹੈਂ

ਏਕ ਲਮਹੇਂ ਕੇ ਲੀਏ ਦਿਲ ਮੇਂ ਖ਼ਿਆਲ ਆਤਾ ਹੈ

ਤੂ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ,

ਬਲਕਿ ਸਾਹਿਲ ਕੇ ਕਿਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਕੀ ਦੋਸ਼ੀਜ਼ਾ ਹੈ

1. ਅਥਾਹ 2. ਪਿਆਰ ਦਾ ਜਜ਼ਬਾ 3. ਅੱਗ 4. ਆਨੰਦ ਦਾ ਬੰਤ 5. ਦਿਮਾਗ 6. ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂ 7. ਕਲਪਿਤ 8. ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿਚ 9. ਪਲ 10. ਕੁਆਰੀ