

ਤੇਰਾ ਘਰ ਮੈਅਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਲੇਕਿਨ
ਮੈਅਕਦੇ ਕਾ ਗ਼ਰੂਰ ਹੈ ਉਸ ਮੇਂ
ਮੈਂ ਭੀ ਅਪਨੀ ਇਨਾ ਕੇ ਨੱਸ਼ੇ ਮੇਂ
ਅਪਨੇ ਅੰਦਰ ਕੀ ਜੁਸਤਜੂ ਕਰਤਾ
ਰਾਸਤੋਂ ਪਰ ਭਟਕਤਾ ਰਹਿਤਾ ਹੂੰ
ਰਾਸਤੇ — ਤੇਰੇ ਘਰ ਕੋ ਜਾਤੇ ਹੈਂ
ਫਿਰ ਵਹੀ ਮਸਅਲਾ, ਕਿਧਰ ਜਾਉਂ ?
ਕਤਬਾ
ਪਾਂਵ ਹੌਲੇ ਸੇ ਰਖੋ ਔਰ ਭੀ ਅਹਿਸਤਾ ਚਲੋ ਵੋ
ਯਹਾਂ ਫੂਲੋਂ ਕੇ ਅੰਬਾਰ ਤਲੇ ਲੇਟੀ ਹੈ
ਬਾਤ ਚੁਪਕੇ ਸੇ ਕਰੋ, ਜੋ ਭੀ ਕਹੋ, ਧੀਰੇ ਕਹੋ
ਵੋ ਅਭੀ ਕਲੀਓਂ ਕੇ ਖਿਲਨੇ ਕੀ ਸਦਾ' ਸੁਨਤੀ ਹੈ
ਹਾਏ ਵੇ ਬਾਲ, ਘਨੇ, ਲੰਬੇ, ਸਜੀਲੇ, ਕਾਲੇ
ਜਿਨ ਕੇ ਖੁਲਨੇ ਸੇ ਗੁਲਾਬੋਂ ਕੀ ਮਹਿਕ ਆਤੀ ਹੈ
ਹੈਂਟ, ਵੋ ਹੋਂਟ, ਭਰੇ ਜੈਸੇ ਹੋ ਰਸ ਕੇ ਪਿਆਲੇ
ਜਿਨ ਕੇ ਛੂਨੇ ਸੇ ਮੇਰੀ ਰੂਹਾਂ ਬਹਿਕ ਜਾਤੀ ਹੈ
ਅਬ ਗਿਰਾਂ" ਬੋਝ ਲੀਏ ਫੂਲੋਂ ਕੇ ਅੰਬਾਰ ਤਲੇ
ਪੈਰਹਨ" ਚਾਕ ਕੀਏ' ਦੇਰ ਸੋ ਚੁੱਪ ਬੈਠੀ ਹੈ
ਮੈਂ ਯਹਾਂ ਖ਼ੂਨ ਉਗਲਤਾ ਹੂੰ ਕਿ ਯੇ ਵਕਤ ਟਲੇ
ਵੋ ਕਿਸੀ ਨਸ਼ੇ ਮੈਂ ਮਦਹੋਸ਼ ਪੜੀ ਸੋਤੀ ਹੈ
1. ਅਹਿਮ, ਖ਼ੁਦੀ 2 . ਤਲਾਸ਼ 3. ਕਬਰ ਉਤੇ ਲੱਗਿਆ ਸਿਲਾ-ਲੇਖ 4.ਆਵਾਜ਼ 5.ਆਤਮਾ 6.ਬੋਝਲ 7ਢੇਰ. 8.ਕੱਪੜੇ9. ਪਾੜਕੇ