

ਏਕ ਸ਼ਾਇਰ ਕੀ ਤਮੰਨਾਓਂ ਕੋ ਧੋਖਾ ਦੇਕਰ
ਉਸ ਨੇ ਤੋੜੀ ਹੈ ਅਗਰ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਗੀਤ ਕੀ ਲੈਅ
ਇਸ ਪੇ ਅਫ਼ਸੋਸ ਹੈ ਕਿਉਂ, ਇਸ ਪੇ ਤਾਜੁਬਾ ਕੈਸਾ
ਯੇ ਮੋਹੱਬਤ ਭੀ ਤੋ ਇਹਸਾਸ ਕਾ ਇਕ ਧੱਕਾ ਹੈ
ਫਿਰ ਭੀ ਅਨਜਾਨੇ ਮੇਂ ਜਬ ਸ਼ਹਿਰ ਕੀ ਰਾਹੋਂ ਮੇਂ ਕਹੀਂ
ਦੇਖ ਲੇਤਾ ਹੂੰ ਮੈਂ ਦੋਸ਼ੀਚਾ-ਜਮਾਲੋਂ ਕੇ ਹੁਜੂਮ
ਰੂਹ ਪਰ ਫੈਲਨੇ ਲਗਤਾ ਹੈ ਉਦਾਸੀ ਕਾ ਗੁਬਾਰ
ਜਿਹਨਾ ਮੇਂ ਰੇਂਗਨੇ ਲਗਤੇ ਹੈਂ ਖ਼ਿਆਲੋਂ ਕੇ ਹੁਜੂਮ
ਸੋਚਤੇ-ਸੋਚਤੇ ਫਿਰ ਮੁਝ ਕੋ ਖ਼ਿਆਲ ਆਤਾ ਹੈ
ਵੋ ਮੇਰੇ ਰੰਜੋ-ਮਸਾਈਬ ਕਾ ਮੁਦਾਵਾ ਤੋ ਨ ਬੀ
ਰੰਗ-ਅਫ਼ਸ਼ਾਂ ਬੀ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਕੇ ਖ਼ਿਆਲੋਂ ਮੇਂ ਮਗਰ
ਏਕ ਔਰਤ ਥੀ ਇਲਾਜੇ-ਗ਼ਮੇ-ਦੁਨੀਆ ਤੋ ਨ ਬੀ