

ਗਰਦੇ ਰਾਹੇ-ਨਾਕਾਮੀ ਹੀ ਹਮਰਾਹ ਰਹੀ
ਅਪਨਾ ਇਸ ਮੰਜ਼ਿਲ ਪੇ ਕੋਈ ਮੀਤ ਨਹੀਂ
ਆਂਖੋਂ ਕੀ ਝੀਲੋਂ ਭੀ ਆਖ਼ਿਰ ਖ਼ੁਸ਼ਕ ਹੂਈ
ਹੋਂਟੋ ਪਰ ਚਾਹਤ ਕਾ ਕੋਈ ਗੀਤ ਨਹੀਂ
ਸੋਚ ਰਹਾ ਹੂੰ ਜੀਵਨ ਇਕ ਖਿਲੌਨਾ ਹੈ
ਵਕਤ ਕਾਂ ਬਾਲਕ ਜਿਸ ਸੇ ਖੇਲਾ ਕਰਤਾ ਹੈ
ਕਤਰਾ-ਕਤਰਾ ਆਂਖੋਂ ਬਰਸਾ ਕਰਤੀ ਹੈਂ
ਅਸ਼ਕੋਂ ਸੇ ਜਾਮੇ-ਤਨਹਾਈ ਭਰਤਾ ਹੈ
ਪ੍ਰੇਮਵਾਰ ਬਰਟਨੀ
ਦੋ ਜਵਾਂ ਜਿਸਮ
ਦੁਧੀਆ ਜਿਸਮ ਸੇ ਉਠਤੀ ਹੂਈ ਸੰਦਲ ਕੀ ਮਹਿਕ
ਮੇਰੇ ਜਜ਼ਬਾਤ ਮੇਂ ਕੁਹਰਾਮ ਮਚਾ ਦੇ ਨ ਕਹੀਂ
ਯੇ ਖੁਲੇ ਬਾਲ, ਯੇ ਦੁਜ਼ਦੀਦਾ" ਨਿਗਾਹੋਂ ਕਾ ਛੁਸੂ
ਹੋਸ਼ ਮਸਤੀ ਭਰੀ ਰਾਤੋਂ ਕੇ ਉੜਾ ਦੇ ਨ ਕਹੀਂ
ਯੇ ਮਚਲਤੇ ਹੂਏ ਜਜ਼ਬੇ, ਯੇ ਧੜਕਤੇ ਹੂਏ ਦਿਲ
ਕੁਫਰੋ-ਈਮਾਨ ਕੀ ਪਹਿਚਾਨ ਨ ਜਾਨੇ ਕਿਆ ਹੈ
1. ਨਾਕਾਮੀ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀ ਧੂੜ 2. ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ 3. ਇਕੱਲ ਦਾ ਪਿਆਲਾ 4. ਰੌਲਾ ਰੱਪਾ 5. ਹੋਰ 6. ਜਾਦੂ 7. ਧਰਮ ਅਧਰਮ