

ਜਿਗਰ ਮੇਂ ਟੂਟੇ ਹੈਂ ਤੀਰ ਜਿਤਨੇ
ਜਿਗਰ ਸੇ ਨੋਚੇ ਹੈਂ ਔਰ ਹਰ ਇਕ ਕਾ ਹਮ ਨੇ ਤੇਸ਼ਾ ਬਨਾ ਲੀਆ ਹੈ
ਅਲਮਨਸੀਬੋਂ', ਜਿਗਰਫ਼ਿਗਾਰੋਂ
ਕੀ ਸੁਬਹ ਅਫ਼ਲਾਕ ਪਰ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਜਹਾਂ ਪੇ ਹਮ-ਤੁਮ ਖੜੇ ਹੈਂ ਦੋਨੋਂ
ਸਹਿਰ ਕਾ ਰੌਸ਼ਨ ਉਫ਼ਕ ਯਹੀਂ ਹੈ
ਯਹੀਂ ਪੇ ਗ਼ਮ ਕੇ ਸ਼ਰਾਰ' ਖਿਲਕਰ
ਸ਼ਫ਼ਕ" ਕਾ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਬਨ ਗਏ ਹੈਂ
ਯਹੀਂ ਪੇ ਕਾਤਿਲ ਦੁੱਖੋਂ ਕੇ ਤੇਗੇ
ਕਤਾਰ ਅੰਦਰ ਕਤਾਰ ਕਿਰਨੋਂ ਕੇ ਆਤਸ਼ੀ ਹਾਰ ਬਨ ਗਏ ਹੈਂ
ਯੇ ਗ਼ਮ ਜੋ ਇਸ ਰਾਤ ਨੇ ਦੀਆ ਹੈ
ਯੇ ਗ਼ਮ ਸ਼ਹਿਰ ਕਾ ਯਕੀਂ ਬਨਾ ਹੈ
ਯਕੀਂ ਜੋ ਗ਼ਮ ਸੇ ਕਰੀਮਤਰਾਂ ਹੈ
ਸ਼ਹਿਰ ਜੋ ਸ਼ਬ" ਸੇ ਅਜ਼ੀਮਤਰ ਹੈ
1. ਅਭਾਗੇ 2. ਟੁੱਟੇ ਦਿਲਾਂ ਵਾਲੇ 3. ਸੱਤਾਂ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਉਤੇ 4. ਸਵੇਰ 5. ਚਾਨਣੀ 6. ਦਮੇਤ 7. ਚਿੰਗਿਆੜੀਆਂ 8. ਉਸ 9. ਫੁਲਵਾੜੀ 10. ਅੱਗ ਦੇ 11. ਯਕੀਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ 12.ਉੱਚਾ 13.ਰਾਤ