ਮੁਝ ਸੇ ਪਹਿਲੀ-ਸੀ ਮੋਹੱਬਤ

ਮੇਰੀ ਮਹਿਬੂਬ ਨ ਮਾਂਗ !

 

ਮੁਝ ਸੇ ਪਹਿਲੀ-ਸੀ ਮੋਹੱਬਤ ਮੇਰੀ ਮਹਿਬੂਬ ਨ ਮਾਂਗ !

 

ਮੈਂਨੇ ਸਮਝਾ ਥਾ ਕਿ ਤੂ ਹੈ ਤੋ ਦੁਰਖ਼ਸ਼ਾਂ ਹੈ ਹਯਾਤ

ਤੇਰਾ ਗ਼ਮ ਹੈ ਤੋ ਗ਼ਮੇ-ਦਹਿਰ ਕਾ ਝਗੜਾ ਕਿਆ ਹੈ

ਤੇਰੀ ਸੂਰਤ ਸੇ ਹੈ ਆਲਮ ਮੇਂ ਬਹਾਰੋਂ ਕੋ ਸਬਾਤ

ਤੇਰੀ ਆਂਖੋਂ ਕੇ ਸਿਵਾ ਦੁਨੀਆਂ ਮੇਂ ਰੱਖਾ ਕਿਆ ਹੈ

 

ਤੂ ਜੋ ਮਿਲ ਜਾਏ ਤੋ ਤਕਦੀਰਾਂ ਨਿਗੂੰ ਹੋ ਜਾਏ

ਯੂਂ ਨ ਥਾ, ਮੈਂਨੇ ਫ਼ਕਤਾਂ ਚਾਹਾ ਥਾ ਯੂੰ ਹੋ ਜਾਏ

 

ਔਰ ਭੀ ਦੁੱਖ ਹੈਂ ਜ਼ਮਾਨੇ ਮੇਂ ਮੋਹੱਬਤ ਕੇ ਸਿਵਾ

ਰਾਹਤੇਂ" ਔਰ ਭੀ ਹੈਂ ਵਸਲ" ਕੀ ਰਾਹਤ ਕੇ ਸਿਵਾ

ਅਨਗਿਨਤ ਸਦੀਓਂ ਕੇ ਤਾਰੀਕ" ਬਹੀਮਾਨਾ ਤਿਲਿਸਮਾਂ

ਰੇਸ਼ਮੋ-ਅਤਲਬੋ-ਕਮਖ਼ਾਬ ਕੇ ਬੁਨਬਾਏ ਹੂਏ

ਜਾ-ਬ-ਜਾ" ਬਿਕਤੇ ਹੂਏ ਕੂਚਾ-ਓ-ਬਾਜ਼ਾਰ ਮੇਂ ਜਿਸਮ

ਖ਼ਾਕ ਮੇਂ ਲਿਥੜੇ ਹੂਏ ਖੂਨ ਮੇ ਨਹਿਲਾਏ ਹੂਏ

ਜਿਸਮ ਨਿਕਲੇ ਹੂਏ ਅਮਰਾਜ਼ ਕੇ ਤੰਨੂਰੋਂ ਸੇ

ਪੀਪ ਬਹਿਤੀ ਹੂਈ ਗਲਤੇ ਹੂਏ ਨਾਸੂਰੋਂ ਸੇ

ਲੌਟ ਜਾਤੀ ਹੈ ਉਧਰ ਕੋ ਭੀ ਨਜ਼ਰ ਕਿਆ ਕੀਜੇ ?

1. ਰੋਸ਼ਨ, ਚਾਨਣੀ 2. ਜਿੰਦਗੀ 3. ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਫਿਕਰਾਂ ਦਾ 4. ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ 5. ਸਥਿਰਤਾ 6. ਹੋਣੀ, ਭਾਗ, ਕਿਸਮਤ 7. ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਲਵੇ 8. ਕੇਵਲ 9.  10.ਮਿਲਨ 11. ਹਨੇਰੇ 12. ਪਾਸਵਿਕ ਜਾ 13.ਥਾਂ ਥਾਂ 14.