ਦਰ ਢੱਠਣੀ

ਦਰ ਪਿਆਂ ਸ਼ਾਇਦ ਕਦੇ

ਮਿਲ ਜਾਇ, ਹਾਂ, ਇਕ ਵਾਰ ਝਾਤ,

ਫਿਰ ਦਲੀਜ਼ਾਂ ਵਾਂਙ ਦਰ ਤੇ

ਢੱਠਿਆਂ ਰਹੁ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ।

ਲੰਘਦਿਆਂ ਬੋਸਾ ਕਦੇ

ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਹਾਂ ਮਿਲ ਜਾਇਗਾ,

ਧੂੜ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਕਦੇ

ਮਿਲ ਜਾਇਗੀ ਸੁਹਣੀ ਸੁਗਾਤ।

ਲਗਦਿਆਂ ਦੀ ਸਿੱਕ ਜਿਹੜੀ

ਉਮਗਦੀ ਸਿਰ ਵਿਚ ਰੋਜ਼,

ਯੂਮਨ ਵਾਲੇ ਕਦਮ ਠੁਰਕਰ

ਦੇ ਕਦੇ ਕਰ ਦੇਣ ਸ਼ਾਂਤਿ !

ਸਿਰ ਨਿਆਜ਼ਾਂ ਦੇ ਭਰੇ

ਸਜਦੇ ਦਲੀਜਾਂ ਤੇ ਕਰਨ,

ਛੁਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੀ ਕਦੇ

ਮਿਲ ਜਾਇਗੀ ਇਕ ਹੋਰ ਦਾਤ।

ਰੰਗ ਰਤ੍ਯਾਂ ਦੀ ਓਸ ਥਾਂਵੇਂ

ਹੁੰਦੀਆਂ ਓਡਾਰੀਆਂ

ਛੁਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛਾਉਂ ਦੀ ਹੈ,

ਹੱਲ ਸਾਰੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਤ।

ਰਸ ਮਤ੍ਯਾਂ ਦੇ ਪੈਣ ਝੁਰਮਟ

ਪਿਰਮ ਰਸ ਡੁਲ੍ਹਦੇ ਰਹਣ,

ਇਕ ਬੂੰਦ ਜੇ ਮਿਲ ਜਾਇਗੀ

ਦਿਨ ਰਾਤ ਹੈ ਫਿਰ ਸ਼ਬ-ਬ੍ਰਾਤ

ਹਾਂ ਦਿਲਾ 'ਦਰ ਢੱਠਣੀ

ਮਿਲ ਜਾਇ ਜੇ ਇਕ ਵਾਰ ਆਣ,

ਫਿਰ ਨ ਇਸ ਨੂੰ ਛਡਣਾ।

ਅਬਦੀ ਇਹੋ ਹੀ ਹੈ ਹਯਾਤ। ੫੬