

ਲਖਨੌਰ ਯਾਤ੍ਰਾ
ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਬਾਲ ਵਰੇਸ ਵਿਚ ਜਦ ਪਟਨੇ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਸ੍ਰੀ ਆਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਵੱਲ ਟੁਰੇ ਤਾਂ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਇਸ ਨਗਰ ਵਿਖੇ ਬੀ ਆਪ ਨੇ ਚਰਨ ਪਾਏ ਤੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਇਥੇ ਜੇਠੇ ਮਸੰਦ ਦੇ ਘਰ ਰਹਿਕੇ ਅਨੇਕ ਬਾਲ ਚੋਜ ਕੀਤੇ, ਮਿੱਠਾ ਖੂਹ ਲਵਾਇਆ। ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਇਸ ਪਾਵਨ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਯਾਤ੍ਰਾ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਇਹ ਗੁਰੂ ਪ੍ਯਾਰ ਪ੍ਰਵੇਧੇ ਭਾਵ ਅੰਕਤ ਹੋ ਗਏ।
(ਸੰਪਾਦਕ)
ਕੀਕਰ-ਬਨ ਵਿਚ ਕੀ ਕਰਾਂ ਕਦਮ ਕਦਮ ਤੇ ਸੂਲ,
ਸੂਲ ਸੂਲ ਤਿਰਸੂਲ ਹੈ ਚੁਭੇ ਤਾਂ ਪੈਂਦੀ ਹੂਲ।
ਸੂਲ ਚੁਭੇ ਚਹਿ ਹੂਲ ਪੈ, ਚਹਿ ਉਡ ਚੰਬੜੇ ਧੂਲ,
ਪੁਰਖੇਤਮ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਚਲਨ, ਦਰਸ਼ਨ ਜਿਸ ਸੁਖ ਮੂਲ।
ਪਹੁੰਚ ਪਏ ਆਖਰ, ਸਖੀ ! ਝਾਗ ਰਹੀ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲ
ਮਿਲੀ ਸੁਗੰਧਿ ਪ੍ਰਿਯ ਛੋਹ ਦੀ ਕੰਟਕ ਹੋ ਗਏ ਫੂਲ।
ਬਾਲਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਏਸ ਥਾਂ ਕਰ ਕਈ ਕੇਲ ਕਲੂਲ,
ਪਾਵਨ ਕਰ ਗਏ ਪਵਨਏ, ਮਹਿਕਾ ਗਏ ਏ ਧੂਲ।
ਮਸਤਕ ਲਗੇ ਜਿ ਧੂਲ ਏ ਕਰਦੈ ਪ੍ਰਿਯ ਅਨੁਕੂਲ,
ਗਲੇ ਮਿਲੇ ਜਦ ਪਵਨ ਏ ਮੇਟੇ ਬਿਰਹੋਂ ਸੂਲ।